به سوى امير عالم هستى
يقين داشته باشيد كسى كه صادقانه در جستجوى امام عصر ارواحنا فداه باشد و در راه آن حضرت خدمت نمايد و دربارهٔ تعجيل ظهور آن بزرگوار دعا و تلاش نمايد، سرانجام راه به جايى مىبرد و روزنهاى به سويش گشوده مىشود؛ بنابراين از كمك و فداكارى نسبت به آن حضرت كه دوران غيبت - همچون ريسمانى كه دشمنان به گردن اوّل مظلوم عالم هستى حضرت امير المؤمنين عليه السلام افكندند، و دستان آن بزرگوار را بستند - دستان آن حضرت را بسته است؛ دست برنداريد. و با تلاش در راه ظهور
حضرت بقيّة اللّٰه ارواحنا فداه و فراهم كردن مقدّمان آن، تارى از ريسمان غيبت را پاره كنيد
اطمينان داشته باشيد اگر كسى از خورشيد تابناك وجود او در زندگى بهرهمند شود و شكّى به خود راه ندهد، منظور نظرِ حضرتش قرار مىگيرد و آن بزرگوار با كلامى يا پيامى يا نگاهى خاطر او را خشنود و قلبش را شاد مىنمايد؛ زيرا ممكن نيست كسى در جستجوى حقيقتى باشد و در راه آن قدم بردارد، مگر آنكه سرانجام به همهٔ مقصود خويش و يا به مقدارى از آن دست مىيابد
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايند
من طلب شيئاً ناله أو بعضه
كسى كه در جستجوى چيزى باشد، به تمام آن يا مقدارى از آن مىرسد
شما با قاطعيّت و يقين معتقد باشيد كه اينك گرچه دوران تاريك غيبت است و نوبت اظهار ولايت و قدرت حضرت بقيّة اللّٰه ارواحنا فداه نرسيده؛ ولى با اين وجود آن حضرت قطب دائرهٔ امكان و امير عالم هستى هستند و ولايت مطلقهٔ آن بزرگوار سراسر جهان را فرا گرفته است. در زيارت آن حضرت مىخوانيم
اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا قُطْبَ الْعٰالَم
سلام بر شما اى قطب عالمِ هستى
همهٔ موجودات عالم هستى در عصر تاريك غيبت و همچنين در دوران نورانى ظهور در پرتو آن وجود مقدّس به زندگى ادامه مىدهند و مديون امامت و رهبرى آن بزرگوار مىباشند. نه تنها ذرّات مادّى جهان بلكه بزرگان عالم كه مسيحا نفسند تابع و پيرو فرمان آن بزرگوارند؛ بلكه شخص حضرت عيسى عليه السلام دم مسيحائى و مقام ارزشمند خود را به يمن وجود آن حضرت و آباء گرامى آن بزرگوار بدست آورده است. و نه تنها در عصر ظهور كه اكنون نيز در تحت لواء امامت و رهبرى آن بزرگوار به انجام وظيفه مشغول است
در زيارت امام زمان ارواحنا فداه مىخوانيم
اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا إِمٰامَ الْمَسيح
سلام بر شما اى پيشواى مسيح
اين ولايت و رهبرى، مخصوص روزگار پرشكوه ظهور نيست؛ بلكه اكنون نيز حضرت عيسى در جايگاه عظيم خود افتخار پيروى از مقام امامت و رهبرى آن بزرگوار را دارا مىباشد
همهٔ نجباء، نقباء و اولياء خدا كه پا بر هواى نفس خود گذاشته و قصد و نيّت خويش را خالص نموده اند، به قدر ارزشى كه در پيشگاه خداوند دارند، راه و يا روزنه اى به سوى مقام نورانيّت آن حضرت كه نور عالم هستى در اين عصر و زمان است بدست آورده اند، و امام عصر ارواحنا فداه تنهايى و غربت خويش را با اين گونه اشخاص كه به مقامات عالى راه يافته اند برطرف مى نمايد. در روايت مى خوانيم:
وما بثلاثين من وحشة
با وجود سى نفر (از ياوران خالص) احساس تنهائى براى آن حضرت نيست
مقصود از بيان مطالب گذشته اين است كه دوران غيبت به اين معنى نيست كه امدادهاى غيبى حضرت بقيّة اللّٰه ارواحنا فداه از موجودات قطع گرديده و آن بزرگوار از كسى دستگيرى نمىكنند و كسى در عصر تيرهٔ غيبت راهى به نور و روزنهاى به روشنائى نمىيابد؛ بلكه همان گونه كه گفتيم كسانى كه با صداقت به سوى آن بزرگوار مىشتابند و در پرتو بهرهمند شدن از درياى بيكران معارف امام عصر ارواحنا فداه روزگار پرشكوه ظهور را در زندگى خود لحظهشمارى مىكنند، با پيامى يا نگاهى از سوى حضرتش قلبهاى استوار خود را استوارتر مىكنند
و اگر گوش جان باز كنيم و نداى اين افراد بااخلاص را بشنويم، پيامشان به ما اين گونه است: «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوٰادِ اَلْمُقَدَّسِ طُوىً .
كفش خود را درآوريد و ببينيد چگونه پاى خود را آزردهايد كه تاكنون از رفتن به سوى امير عالم هستى و قطب عالم امكان باز ماندهايد
متأسّفانه عدّهاى از افراد نه تنها خود را خالص نمىگردانند و ريگ از كفش خود خارج نمىكنند كه در كفش ديگران نيز ريگ مىاندازند و آنان را مىآزارند. اين گونه افراد با نيشِ زبان، نيشتر به قلب دوستان واقعى مىزنند؛ زيرا بر اثر القائات شيطانى مايلند همگان از راه رفتن در طريق امام عصر ارواحنا فداه باز مانند. گويى كه نمىدانند دشمنى با مسير امام زمان ارواحنا فداه و مخالفت با دوستان واقعى آن حضرت، دشمنى با شخص آن بزرگوار است. مگر حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در «نهج البلاغه» نفرمودهاند
أصدقاؤك ثلاثة وأعداؤك ثلاثة، فأصدقاؤك: صديقك، وصديق صديقك، وعدوّ عدوّك، وأعداؤك: عدوّك، وعدوّ صديقك، وصديق عدوّك
دوستان تو سه گروهند و دشمنان تو نيز سه گروه مىباشند
امّا دوستانت عبارتند از: 1 - دوست خودت، 2 - دوستِ دوستت، 3 - دشمنِ دشمنت
و دشمنانت عبارتند از: 1 - دشمن خودت، 2 - دشمنِ دوستت، 3 - دوست دشمنت. بنابراين آيا دشمنى كردن با دوستان امام عصر ارواحنا فداه، مخالفت با آن بزرگوار نيست
بگذريم كه اين سخنان خوشايند همگان نيست! زيرا كه اكنون ريگ و ريگزار فراوان است و بيابانهاى تفتيده ريگهاى داغ فراوان دارد! و خشكسالى و قحطى چهرهٔ كريه خود را به همه نشان داده است و فكر باران افراد را به خود مشغول ساخته و عدّهاى در پى انجام نماز استسقاء رفتهاند
امّا صدها سال از غيبت آن آب گواراى حيات مىگذرد و مردم دستشان از آن چشمهٔ زلال حيات مادّى و معنوى كوتاه است ولى براى رسيدن به آن كوشش نمىكنند و به فكر باران مىباشند در حاليكه باران به بركت وجود آن حضرت مىبارد
آيا در زيارت جامعه نمىخوانيم
وَبِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْث
به وسيلهٔ شما بارانِ سودمند مىبارد
ولى ما چنين بوده و چنين هستيم، اصل را فراموش كرده و به جستجوى فرع مىپردازيم. همان گونه كه مسبّب الأسباب را از ياد مىبريم و به دنبال اسباب مىرويم
