1- دعاى استخاره كه از امام عصر ارواحنا فداه روايت شده است
دعايى كه در مورد استخاره از ناحيهٔ مقدّسه رسيده است و آخرين توقيعى مى باشد كه در زمان غيبت صغرى صادر شده است.
محمّد بن على بن محمّد در كتاب جامعش چنين مى نگارد: «استخارهٔ اسماء» كه علما بدان عمل مى كنند و در نماز حاجت و ديگر نمازها خوانده مى شود، و ابو دلف محمّد بن مظفّر رحمه اللّه آن را آخرين توقيع امام عصر ارواحنا فداه در غيبت صغرى مى داند، بدين شرح است:
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ أَللّٰهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي عَزَمْتَ بِهِ عَلَى السَّمٰاوٰاتِ وَالْأَرْضِ، فَقُلْتَ لَهُمٰا (إِئْتِيٰا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قٰالَتٰا أَتَيْنٰا طٰائِعينَ 1 ) ، وَبِاسْمِكَ الَّذي عَزَمْتَ بِهِ عَلىٰ عَصٰا مُوسىٰ، (فَإِذٰا هِيَ تَلْقَفُ مٰا يَأْفِكُونَ 2 .) وَأَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي صَرَفْتَ بِهِ قُلُوبَ السَّحَرَةِ إِلَيْكَ، حَتّٰى (قٰالُوا آمَنّٰا بِرَبِّ الْعٰالَمينَ * رَبِّ مُوسىٰ وَهٰارُون
به نام خداوند بخشندهٔ مهربان بارالها؛ از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه با آن اراده كردى نسبت به آسمان ها و زمين، پس به آن دو فرمودى: «از در اطاعت يا از روى ناخرسندى، بياييد؛ آن دو گفتند: از سر اطاعت در خواهيم آمد» و به آن نامت كه نسبت به عصاى موسى اراده كردى، «پس، ناگهان آن چه را كه افكنده بودند بلعيد» . و از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه با آن، دل هاى جادوگران را به سوى خويش برگرداندى تا آن كه «گفتند: به پروردگار جهان؛ پروردگار موسى و-برادرش-هارون؛ ايمان آورديم»
أَنْتَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰالَمينَ، وَأَسْأَلُكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتي تُبْلي بِهٰا كُلَّ جَديدٍ، وَتُجَدِّدُ بِهٰا كُلَّ بٰالٍ. وَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ كُلِّ حَقٍّ هُوَ لَكَ، وَبِكُلِّ حَقٍّ جَعَلْتَهُ عَلَيْكَ، إِنْ كٰانَ هٰذَا الْأَمْرُ خَيْراً لي في ديني وَدُنْيٰايَ وَآخِرَتي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَتُسَلِّمَ عَلَيْهِمْ تَسْليماً، وَتُهَيِّئَهُ لي، وَتُسَهِّلَهُ عَلَيَّ، وَتُلَطِّفَ لي فيهِ بِرَحْمَتِكَ يٰا أَرْحَمَ الرّٰاحِمينَ. وَإِنْ كٰانَ شَرّاً لي في ديني وَدُنيٰايَ وَآخِرَتي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَتُسَلِّمَ عَلَيْهِمْ تَسْليماً، وَأَنْ تَصْرِفَهُ عَنّي بِمٰا شِئْتَ، وَكَيْفَ شِئْتَ، (وَحَيْثُ شِئْتَ)، وَتُرْضِيَني بِقَضٰائِكَ، وَتُبٰارِكَ لي في قَدَرِكَ، حَتّٰى لٰااُحِبَّ تَعْجيلَ شَيْءٍ أَخَّرْتَهُ، وَلٰاتَأْخيرَ شَيْءٍ عَجَّلْتَهُ، فَإِنَّهُ لٰاحَوْلَ وَلٰا قُوَّةَ إِلّاٰ بِكَ، يٰا عَلِيُّ يٰا عَظيمُ، يٰا ذَا الْجَلٰالِ وَالْإِكْرٰام
پروردگار جهانيان، تويى اى خداوند؛ و از تو درخواست مى كنم به آن نيرويى كه هر تازه اى را با آن كهنه مى كنى، و چيزهاى قديمى و كهنه را با آن نو مى سازى. و از تو درخواست مى كنم به حقّ تمام حقوقى كه براى تو است و به واسطهٔ هر حقّى كه بر عهدهٔ خود قرار دادى، كه اگر كارى كه در نظرم است برايم خير و خوبى، از نظر دين و دنيا و آخرت دارد، بر محمّد و آل محمّد درود بفرستى، و سلامى شايسته بر ايشان نثار كنى؛ و كار موردنظرم را براى من آماده و راحت و آسان گردانى، و در مورد اين كار به من لطف كنى و آن را نرم و هموار گردانى، به واسطهٔ رحمتت، اى مهربان ترين مهربانان؛ از سويى، اگر بدى و ناهنجارى دينى، دنيايى و آخرتى برايم دارد نيز بر محمّد و آل محمّد درود و سلامت را نثار كنى، و هرگونه كه مى خواهى و به هر وسيله كه مى خواهى (و هر مكان و زمان كه مى خواهى) آن را از من دور كنى، و مرا به حكم و فرمانت و آنچه انجام مى دهى خشنود و راضى گردانى و در تقديرت برايم بركت قرار دهى؛ به گونه اى كه شتاب در آن چه به تأخير افكندى، و تأخير در آن چه زود قرار دادى را نخواهم و دوست نداشته باشم. زيرا هيچ نيرو و جنبشى جز از ناحيه تو نيست؛ اى بلندمرتبه؛ اى بزرگ؛ اى صاحب بزرگى و بزرگوارى.
سيّد بن طاووس حسنى رحمه اللّه مى فرمايد: شايد اين گونه به ذهن برخى خطور كند كه مولاى ما حضرت مهدى ارواحنا فداه مقارن رسيدن زمان غيبت و پنهان شدن طولانى شان، اين (دعاى استخاره) را ياد داده اند تا شيعيان آگاه، به جاى ملاقات و مشورت حضورى با آن حضرت، بتوانند از آن راه با خداى تعالى مشورت كنند و بدين وسيله نيز ارزش فراوان مشورت با خداوند جلّ جلاله و طلب خير و خوبى از او را به دوستان خود يادآور شده اند.
نكتهٔ مهمّى در اين جا هست كه من مدركى نيافتم تا ثابت كند اين دعا را كسى از امام صلوات اللّه عليه درخواست كرده باشد، بلكه از ناحيهٔ خود حضرت و بدون درخواست ديگرى صادر شده است و آخرين يادگارى كه (به عنوان هديه) عنايت فرموده اند، همين دعاست؛ و آگاهان و متديّنان، اين را به خوبى درمى يابند.
