13- دعا براى ظهور حضرت مهدى ارواحنا فداه
در روز هيجدهم ماه مبارك رمضان
سيّد بزرگوار علىّ بن طاووس رحمه اللّه براى روز هيجدهم ماه مبارك رمضان، اين دعا را نقل كرده است:
أَللّٰهُمَّ إِنَّ الظَّلَمَةَ كَفَرُوا بِكِتٰابِكَ، وَجَحَدُوا آيٰاتِكَ، وَكَذَّبُوا رُسُلَكَ، وَبَدَّلُوا مٰا جٰاءَ بِهِ رَسُولُكَ، وَشَرَعُوا غَيْرَ دينِكَ، وَسَعَوْا بِالْفَسٰادِ في أَرْضِكَ، وَتَعٰاوَنُوا عَلىٰ إِطْفٰاءِ نُورِكَ، وَشٰاقُّوا وُلٰاةَ أَمْرِكَ، وَوٰالَوْا أَعْدٰاءَكَ، وَعٰادَوْا أَوْلِيٰاءَكَ، وَظَلَمُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكَ. أَللّٰهُمَّ فَانْتَقِمْ مِنْهُمْ، وَاصْبُبْ عَلَيْهِمْ عَذٰابَكَ، وَاسْتَأْصِلْ شَأْفَتَهُمْ. أَللّٰهُمَّ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا دينَكَ دَغَلاً، وَمٰالَكَ دُوَلاً، وَعِبٰادَكَ خَوَلاً، فَاكْفُفْ بَأْسَهُمْ، وَأَوْهِنْ كَيْدَهُمْ، وَاشْفِ مِنْهُمْ صُدُورَ الْمُؤْمِنينَ، وَخٰالِفْ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ، وَشَتِّتْ أَمْرَهُمْ، وَاجْعَلْ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ، وَاسْفِكْ بِأَيْدِي الْمُؤْمِنينَ دِمٰائَهُمْ، وَخُذْهُمْ مِنْ حَيْثُ لٰايَشْعُرُونَ. أَللّٰهُم
بارخدايا؛ همانا ستم كاران نسبت به قرآن تو كفر ورزيدند، و آياتت را انكار كردند، و فرستادگانت را تكذيب نمودند، و آن چه را كه پيامبر تو آورده است دگرگون كردند، و غير دين تو را قانون نهادند، و در روى زمين فساد را رواج دادند، و براى خاموش كردن نور هدايت تو با يكديگر هم كارى كردند، و با سرپرستان امور تو مخالفت و دشمنى كردند، و با دشمنانت دوستى و هم عهدى نمودند، و با دوستانت دشمنى ورزيدند و بر اهل بيت پيامبرت ظلم و ستم كردند. بارخدايا؛ از آنان انتقام بگير و عذابت را بر آنان سرازير كن، و آنان را از ريشه بركن. خدايا؛ همانا ايشان دين تو را وسيلهٔ گول زدن و حيله گرى گرفتند، و اموال تو را وسيلهٔ چيرگى و غلبهٔ خودشان قرار دادند، و بندگان تو را بنده و بردهٔ خود كردند. پس بندگانت را از عذاب و شكنجهٔ آنان بازبدار، و مكر و حيله هايشان را سست و بى اثر كن، و سينهٔ مؤمنان را از آنان شفا بده و بين دل هاى آنان (دشمنان) اختلاف ايجاد كن، و كارهاى شان را آشفته و پراكنده ساز، و سختى هاى شان را بين خودشان قرار ده، و خون شان را به دست مؤمنان بريز، و آن ها را گرفتار كن؛ به طورى كه نتوانند بفهمند از كجا گرفتار شدند. بارخدايا؛
صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ. أَللّٰهُمَّ إِنّٰا نَشْهَدُ يَوْمَ الْقِيٰامَةِ، وَيَوْمَ حُلُولِ الطّٰامَّةِ، أَنَّهُمْ لَمْ يُذْنِبُوا لَكَ ذَنْباً، وَلَمْ يَرْتَكِبُوا لَكَ مَعْصِيَةً، وَلَمْ يُضَيِّعُوا لَكَ طٰاعَةً، وَأَنَّ مَوْلٰانٰا وَسَيِّدَنٰا صٰاحِبَ الزَّمٰانِ، اَلْهٰادِي الْمُهْتَدي، اَلتَّقِيُّ النَّقِيُّ الزَّكِيُّ الرَّضِيُّ، فَاسْلُكْ بِنٰا عَلىٰ يَدَيْهِ مِنْهٰاجَ الْهُدىٰ، وَالْمَحَجَّةَ الْعُظْمىٰ، وَقَوِّنٰا عَلىٰ مُتٰابَعَتِهِ، وَأَدٰاءِ حَقَّهِ، وَاحْشُرْنٰا في أَعْوٰانِهِ وَأَنْصٰارِهِ، إِنَّكَ سَميعُ الدُّعٰاء
بر محمّد و آل محمّد درود فرست. خدايا؛ ما در روز قيامت و روز فرارسيدن بلاى بزرگ، گواهى مى دهيم كه ايشان هرگز گناهى انجام نداده اند، و نافرمانى تو را مرتكب نشدند، و هرگز طاعتى از تو را ضايع نكرده اند؛ و به راستى كه مولاى ما و آقاى ما و صاحب روزگار ما، هدايت كنندهٔ هدايت شده، و پرهيزكار، پاك و آراسته، صالح و پسنديده مى باشد. پس، ما را به وسيلهٔ آن حضرت در راه هدايت، و راه آشكار بزرگ ببر؛ و ما را قدرت بده تا از آن حضرت پيروى كنيم، و حقّش را ادا كنيم؛ و ما را در زمرهٔ ياران و مددكاران و ياوران آن حضرت محشور فرما؛ همانا تو شنوندهٔ دعا هستى.
