21- دعايى از امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه
در آغاز نمازها
سيّد حميرى رحمه اللّه در ضمن نامه اى به محضر مقدّس امام عصر ارواحنا فداه از حضرتش پرسيد: آيا در آغاز نماز به عنوان توجّه مى توان گفت: «على ملّة إبراهيم و دين محمّد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم» ؟
در توضيح اين سؤال نيز بيان داشت كه برخى از عالمان اظهار داشته اند كه اين بدعت است كه گفته شود: «على دين محمّد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم» به اين دليل كه در اين مورد تنها يك حديث در كتاب هاى مربوط آمده، و آن نيز در كتاب قاسم بن محمد موجود است كه از جدّش حسن بن راشد نقل كرده كه امام صادق عليه السّلام به او فرمودند:
چگونه شروع به نماز مى كنى؟
گفت: مى گويم: «لبّيك و سعديك» .
«خدايا؛ دعوت تو را پاسخ مى گويم و از اين باب خوشبختم» .
امام صادق عليه السلام فرمودند
پرسشم اين نبود؛ پرسشم اين است كه اين عبارت را هنگام شروع نماز چگونه
مىگوئى: «وجّهت وجهي للّذي فطر السماوات والأرض حنيفاً مسلما
روى به كسى آوردم كه آسمان ها و زمين را آفريد؛ درحالى كه تسليم و پرستشگر او هستم؟ حسن بن راشد گفت: همان را مى گويم.
حضرت فرمودند: اين عبارت را اين گونه بگو:
«على ملّة إبراهيم و دين محمّد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم و منهاج عليّ بن أبي طالب عليه السّلام و الإيتمام بآل محمّد حنيفا مسلما و ما أنا من المشركين»
بر آيين ابراهيم و دين محمّد و راه و روش علىّ بن ابى طالب، و پذيرش پيشوايى آل محمّد-نماز مى گزارم، درحالى كه پرستشگر و تسليم خدا هستم، و شرك نمى ورزم.
امام زمان صلوات اللّه عليه در پاسخ حميرى فرمودند:
توجّه (يعنى خواندن اين دعا در آغاز نماز) واجب نيست؛ و مستحب مؤكّد در اين باره-كه همانند اجماع مورد قبول همگان مى باشد-اين عبارت است:
وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّمٰاوٰاتِ وَالْأَرْضَ حَنيفاً مُسْلِماً عَلىٰ مِلَّةِ إِبْرٰاهيمَ وَدينِ مُحَمَّدٍ وَهُدىٰ أَميرِالْمُؤْمِنينَ وَمٰا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكينَ، إِنَّ صَلٰاتي وَنُسُكي وَمَحْيٰايَ وَمَمٰاتي للّٰهِِ رَبِّ الْعٰالَمينَ، لٰاشَريكَ لَهُ وَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمينَ. أَللّٰهُمَّ اجْعَلْني مِنَ الْمُسْلِمينَ، أَعُوذُ بِاللّٰهِ السَّميعِ الْعَليمِ مِنَ الشَّيْطٰانِ الرَّجيمِ، بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيم
روى به كسى آورده ام كه آسمان ها و زمين را بيافريد؛ درحالى كه من تنها او را مى پرستم و تسليم او هستم، بر آيين حضرت ابراهيم؛ و دين حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم، و هدايت امير مؤمنان على عليه السّلام-هستم و به خدا نيز شرك نمى ورزم. به راستى كه نماز، عبادت، زندگانى و مرگ من براى خداست كه پروردگار جهانيان است و هيچ شريكى ندارد. من دستور يافته ام كه چنين باشم و من جزو مسلمانان هستم. بارالها؛ مرا جزو مسلمانان قرار بده؛ از شيطان رانده شده به خداى شنواى دانا پناه مى برم، به كمك نام خداى بخشندهٔ مهربان. و پس از آن، حمد را مى خواند.
