36- دعاى آن حضرت عجّل اللّه تعالى فرجه
هنگام عبور از وادى السلام
حضرت امير المؤمنين صلوات اللّه عليه مى فرمايد:
گويا او (حضرت بقيّة اللّه ارواحنا فداه) را مى بينم كه سوار بر اسبى آراسته كه پيشانى آن از سفيدى مى درخشد، از وادى السلام عبور مى كند و به سوى رودخانه سهله مى رود و اين دعا را مى خواند:
لٰاإِلٰهَ إِلّاَ اللّٰهُ حَقّاً حَقّاً، لٰاإِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ إيمٰاناً وَصِدْقاً، لٰاإِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ تَعَبُّداً وَرِقّاً. أَللّٰهُمَّ مُعِزَّ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَحيدٍ، وَمُذِلَّ كُلِّ جَبّٰارٍ عَنيدٍ، أَنْتَ كَنَفي حينَ تُعْيينِي الْمَذٰاهِبُ، وَتَضيقُ عَلَيَّ الْأَرْضُ بِمٰا رَحُبَتْ. أَللّٰهُمَّ خَلَقْتَني وَكُنْتَ غَنِيّاً عَنْ خَلْقي، وَلَوْلٰا نَصْرُكَ إِيّٰايَ لَكُنْتُ مِنَ الْمَغْلُوبينَ، يٰا مُنْشِرَ الرَّحْمَةِ مِنْ مَوٰاضِعِهٰا، وَمُخْرِجَ الْبَرَكٰاتِ مِنْ مَعٰادِنِهٰا، وَيٰا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِشُمُوخِ الرَّفْعَةِ، فَأَوْلِيٰاؤُهُ بِعِزِّهِ يَتَعَزَّزُونَ، يٰا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوكُ نِيْر
به حقيقت و واقعيّت اعتراف مى كنم كه جز خدا معبودى نيست؛ ايمان دارم و تصديق مى كنم كه هيچ معبودى جز خدا نيست؛ از روى بندگى و سلب اختيار از خود در برابر خدا، عرضه مى دارم كه جز او معبودى نيست. بارالها؛ اى عزّت بخش هر مؤمن غريب و تنها؛ اى كسى كه هر ستمگر زورگوى كينه توزى را تو خوار مى كنى؛ تو تنها پناهگاه و حامى من هستى؛ آن گاه كه راه هاى گوناگون مرا به رنج افكند؛ و زمين با اين همه گستره و پهنا، بر من تنگ آيد. بارالها؛ تو مرا آفريده اى درحالى كه بى نياز از آفرينش من بودى؛ اگر جز يارى رساندن تو بود، به طور حتم من نيز از شكست خوردگان بودم. اى خدايى كه رحمت و مهربانى خويش را از جايگاه هاى آن مى پراكنى؛ اى خدايى كه بركت ها را از معدن هاى آن بيرون مى آورى؛ اى خدايى كه بلندمرتبگى و والايى را به خويش اختصاص داد، و بدين سان دوستانش به واسطهٔ عزّت او عزّت مند مى شوند؛ اى كه تمام پادشاهان،
الْمَذَلَّةِ عَلىٰ أَعْنٰاقِهِمْ، فَهُمْ مِنْ سَطْوَتِهِ خٰائِفُونَ، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي فَطَرْتَ بِهِ خَلْقَكَ، فَكُلٌّ لَكَ مُذْعِنُونَ. أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تُنْجِزَ لي أَمْري، وَتُعَجِّلَ لي فِي الْفَرَجِ، وَتَكْفِيَني وَتُعٰافِيَني وَتَقْضِيَ حَوٰائِجي، اَلسّٰاعَةَ السّٰاعَةَ، اَللَّيْلَةَ اللَّيْلَةَ، إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدير
يوغ خوارى و ذلّت را بر گردن خويش در برابر تو افكنده اند، و از خشم تو و هيبتت پيوسته بيمناك هستند؛ به واسطهٔ آن نامت از تو درخواست مى كنم كه آفريدگانت را با آن آفريدى؛ و همه به فرمان برداريت گردن نهاده اند. از تو درخواست مى كنم كه بر محمّد صلّى اللّه عليه و اله و سلّم درود بفرستى، و كار مرا به انجام برسانى، و در گشايش و فرج كار من شتاب فرمايى، و مرا كفايت كنى و عافيت و سلامتى ببخشى و خواسته هايم را برآورده سازى؛ در همين ساعت؛ در همين ساعت؛ همين امشب؛ همين امشب؛ به راستى كه تو بر هر چيزى توانايى.
