4- دعاى ديدار امام زمان ارواحنا فداه
از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمودند:
هركس بعد از هر نماز واجب اين دعا را بخواند، همانا او حضرت حجّت عليه السّلام را در بيدارى يا خواب مى بيند:
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ أَللّٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلٰانٰا صٰاحِبَ الزَّمٰانِ، أَيْنَمٰا كٰانَ وَحَيْثُمٰا كٰانَ، مِنْ مَشٰارِقِ الْأَرْضِ وَمَغٰارِبِهٰا، سَهْلِهٰا وَجَبَلِهٰا، عَنّي وَعَنْ وٰالِدَيَّ، وَعَنْ وُلْدي وَإِخْوٰانِي التَّحِيَّةَ وَالسَّلٰامَ عَدَدَ خَلْقِ اللّٰهِ، وَزِنَةَ عَرْشِ اللّٰهِ، وَمٰا أَحْصٰاهُ كِتٰابُهُ، وَأَحٰاطَ عِلْمُهُ. أَللّٰهُمَّ إِنّي اُجَدِّدُ لَهُ في صَبْيحَةِ هٰذَا الْيَوْمِ، وَمٰا عِشْتُ فيهِ مِنْ أَيّٰامِ حَيٰاتي، عَهْداً وَعَقْداً وَبَيْعَةً لَهُ في عُنُقي، لٰاأَحُولُ عَنْهٰا وَلٰا أَزُولُ. أَللّٰهُمَّ اجْعَلْني مِنْ أَنْصٰارِهِ وَنُصّٰارِهِ الذّٰابّينَ عَنْهُ، وَالْمُمْتَثِلينَ لِأَوٰامِرِهِ وَنَوٰاهيهِ في أَيّٰامِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدينَ بَيْنَ يَدَيْهِ. أَللّٰهُمَّ فَإِنْ حٰال
خداوندا؛ به مولاى مان صاحب الزمان هر كجا و هرگونه كه باشد در شرق و غرب زمين، بيابان و كوه آن؛ درود و تحيّتى از طرف من و والدينم و از سوى فرزندانم و برادرانم به تعداد آفريدگان خدا و سنگينى عرش الهى و آنچه كتابش دربردارد و دانشش به آن احاطه دارد؛ برسان. خداوندا؛ همانا من در بامداد امروز و ديگر روزهاى زندگيم، با او عهد و پيمان و بيعتى را كه از او بر گردنم است تجديد مى كنم و هرگز از اين بيعت دگرگون نمى شوم و كنار هم نمى زنم. خداوندا؛ مرا از يارانش و جان نثارانى كه از او دفاع مى كنند قرار بده، و از آنان كه دستورات و نهى هايش را در دوران حكومتش فرمان مى برند و نيز از شهادت جويان در ركابش قرار بده. خداوندا؛ اگر
بَيْني وَبَيْنَهُ الْمَوْتُ، اَلَّذي جَعَلْتَهُ عَلىٰ عِبٰادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْني مِنْ قَبْري مُؤْتَزِراً كَفَني، شٰاهِراً سَيْفي، مُجَرِّداً قَنٰاتي، مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدّٰاعي فِي الْحٰاضِرِ وَالْبٰادي. أَللّٰهُمَّ أَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ وَالْغُرَّةَ الْحَميدَةَ، وَاكْحُلْ بَصَري بِنَظْرَةٍ مِنّي إِلَيْهِ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُ، وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ. أَللّٰهُمَّ اشْدُدْ أَزْرَهُ، وَقَوِّ ظَهْرَهُ، وَطَوِّلْ عُمْرَهُ، وَاعْمُرِ اللّٰهُمَّ بِهِ بِلٰادَكَ، وَأَحْيِ بِهِ عِبٰادَكَ، فَإِنَّكَ قُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَق ظَهَرَ الْفَسٰادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمٰا كَسَبَتْ أَيْدِى النّٰاسِ) 1 . فَأَظْهِرِ اللّٰهُمَّ لَنٰا وَلِيَّكَ، وَابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ، اَلْمُسَمّٰى بِاسْمِ رَسُولِك صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ، حَتّٰى لٰايَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْبٰاطِلِ إِلّاٰ مَزَّقَهُ، وَيُحِقَّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمٰاتِهِ وَيُحَقِّقَهُ. أَللّٰهُمَّ اكْشِفْ هٰذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هٰذِهِ الْاُمَّةِ بِظُهُورِهِ، إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعيداً، وَنَرٰاهُ قَريباً، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِه
بين من و او مرگ فاصله انداخت؛ -مرگى كه براى بندگانت حتمى و قطعى قرار داده اى- پس مرا از قبرم خارج كن درحالى كه كفنم را به كمر بسته، شمشيرم كشيده، نيزه ام آماده و بيرون كشيده شده و دعوت دعوت كننده را در شهر باشم يا صحرا، لبّيك گويم. خداوندا؛ به من طلعت راه گشا و چهرهٔ ستوده شده را نشان بده، و با نگاهى از من به سوى او چشمم را سرمه كن، و فرجش را تعجيل فرما، و خروجش را آسان گردان. خداوندا؛ پشتش را محكم، و كمرش را قوى و نيرومند گردان و عمرش را طولانى كن و-خداوندا-به وسيلهٔ او، سرزمين هايت را آباد گردان و به واسطهٔ او بندگانت را زنده گردان؛ زيرا تو گفتى درحالى كه سخن تو حقّ است: «فساد در خشكى و دريا ظاهر شده به واسطهٔ آنچه مردم با دست خود انجام دادند» . پس خداوندا؛ ولىّ خود و فرزند دختر پيامبرت را -كه همنام است با رسولت كه درودهاى تو بر او و آل او باد-براى ما ظاهر كن تا بر چيزى از باطل دست نيابد مگر آن كه آن را پاره كند، و خدا به كلماتش، حق را ثابت كند و آن را محقّق سازد. خداوندا؛ اين گرفتارى و اندوه را از اين امّت با ظهورش برطرف ساز كه همانا آنان (مخالفان) آن را دور مى بينند و ما نزديك مى بينيم؛ و خدا بر محمّد و آل محمّد درود بفرستد.
