4- دعاى زمان غيبت
به روايتى ديگر
سيّد بزرگوار علىّ بن طاووس رحمه اللّه چنين مى گويد: يونس بن عبد الرحمان از امام رضا عليه السّلام روايت مى كند كه آن حضرت پيوسته دستور به دعا براى صاحب الزمان ارواحنا فداه مى داد و از جملهٔ دعاهاى ايشان براى حضرت صاحب الزمان ارواحنا فداه اين دعاست:
أَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَخَليفَتِكَ وَحُجَّتِكَ عَلىٰ خَلْقِكَ، وَلِسٰانِكَ الْمُعَبِّرِ عَنْكَ بِإِذْنِكَ، اَلنّٰاطِقِ بِحِكْمَتِكَ، وَعَيْنِكَ النّٰاظِرَةِ في بَرِيَّتِكَ، اَلشّٰاهِدِ عَلىٰ عِبٰادِكَ، اَلْجَحْجٰاحِ الْمُجٰاهِدِ الْمُجْتَهِدِ، عَبْدِكَ الْعٰائِذِ بِكَ. أَللّٰهُمَّ وَأَعِذْهُ مِنْ شَرِّ مٰا خَلَقْتَ وَذَرَأْتَ، وَبَرَأْتَ وَأَنْشَأْتَ وَصَوَّرْتَ، وَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ، وَعَنْ يَمينِهِ وَعَنْ شِمٰالِهِ، وَمِنْ فَوْقِهِ وَمِنْ تَحْتِهِ، بِحِفْظِكَ الَّذي لٰايَضيعُ مَنْ حَفِظْتَهُ بِهِ، وَاحْفَظْ فيهِ رَسُولَكَ وَوَصِيَّ رَسُولِكَ وَآبٰائَهُ، أَئِمَّتَكَ وَدَعٰائِمَ دينِك
خدايا؛ بر محمّد و آل محمّد درود فرست و از ولىّ و خليفه ات و حجّتت بر بندگانت، (هر بلايى را) دفع فرما. همان كسى كه با اجازهٔ تو زبان گويا و بيان كنندهٔ حقايق از طرف تو است، و با حكمت تو سخن مى گويد؛ و چشم بيناى تو در ميان بندگانت است؛ گواه بر آن ها است؛ آن مجاهد كوشا و بنده اى كه به تو پناه آورده است. بارخدايا؛ او را از شرّ هرآنچه خلق كردى و آفريدى و پديد آوردى و ايجاد نمودى و صورت و شكل بخشيدى، و او را حفظ فرما از مقابلش و پشت سرش و راست و چپش و از بالاى سرش و زير پايش؛ به حفظى كه هركه را به آن حفظ كنى ضايع نگردد. و با اين محافظت، پيامبر و وصىّ پيامبر و پدرانش را-آنان كه ائمّهٔ تو و استوانه هاى دين تو هستند-حفظ فرما،
صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعينَ، وَاجْعَلْهُ في وَديعَتِكَ الَّتي لٰاتَضيعُ، وَفي جِوٰارِكَ الَّذي لٰايُحْتَقَرُ، وَفي مَنْعِكَ وَعِزِّكَ الَّذي لٰايُقْهَرُ. أَللّٰهُمَّ وَآمِنْهُ بِأَمٰانِكَ الْوَثيقِ الَّذي لٰايُخْذَلُ مَنْ آمَنْتَهُ بِهِ، وَاجْعَلْهُ في كَنَفِكَ الَّذي لٰايُضٰامُ مَنْ كٰانَ فيهِ، وَانْصُرْهُ بِنَصْرِكَ الْعَزيزِ، وَأَيِّدْهُ بِجُنْدِكَ الْغٰالِبِ، وَقَوِّهِ بِقُوَّتِكَ، وَأَرْدِفْهُ بِمَلٰائِكَتِكَ. أَللّٰهُمَّ وٰالِ مَنْ وٰالٰاهُ، وَعٰادِ مَنْ عٰادٰاهُ، وَأَلْبِسْهُ دِرْعَكَ الْحَصينَةَ، وَحُفَّهُ بِمَلٰائِكَتِكَ حَفّاً. أَللّٰهُمَّ وَبَلِّغْهُ أَفْضَلَ مٰا بَلَّغْتَ الْقٰائِمينَ بِقِسْطِكَ مِنْ أَتْبٰاعِ النَّبِيّينَ. أَللّٰهُمَّ اشْعَبْ بِهِ الصَّدْعَ، وَارْتُقْ بِهِ الْفَتْقَ، وَأَمِتْ بِهِ الْجَوْرَ، وَأَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ، وَزَيِّنْ بِطُولِ بَقٰائِهِ الْأَرْضَ، وَأَيِّدْهُ بِالنَّصْرِ، وَانْصُرْهُ بِالرُّعْبِ، وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسيراً، وَاجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْكَ عَلىٰ عَدُوِّكَ وَعَدُوِّهِ سُلْطٰاناً نَصيراً. أَللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ الْقٰائِمَ الْمُنْتَظَرَ، وَالْإِمٰامَ الَّذي بِهِ تَنْتَصِرُ، وَأَيِّدْهُ بِنَصْرٍ عَزيز
درود تو بر همهٔ آنان باد؛ و قرار بده او را در وديعهٔ خويش كه از بين نمى رود؛ و در جوار رحمتت كه حقير و پست نمى شود؛ و در حمايت و پناه عزّتت كه هرگز مقهور نمى شود. خدايا؛ او را در نگاهبانى محكم خود ايمن دار؛ كه هركس در آن نگاهبانى درآيد مخذول و مغلوب نشود. او را در احاطه و سايهٔ لطف خود كه هركس در آن قرار گيرد مورد ستم واقع نشود قرار بده، او را با يارى قدرت مندت يارى كن، و با سپاه غالبت تأييدش فرما، و با قوّت لايتناهى خود نيرومندش گردان، و فرشتگانت را با او همراه ساز. خدايا؛ دوستش را دوست بدار، و دشمنش را دشمن بدار، و زره محكم خود را بر او بپوشان؛ و گرداگرد وجودش را با فرشتگان، احاطه كن. خداوندا؛ او را به برترين مرتبه اى كه هر برپاكنندهٔ عدلى را -از پيروان پيامبران-رسانيده اى برسان. بارخدايا؛ اختلاف ها را به واسطهٔ وجود مقدّسش برطرف گردان، و تفرقه ها و پراكندگى ها را به واسطهٔ او از ميان بردار. ستم را به وسيلهٔ او بميران و عدل را ظاهر فرما، و با ماندن طولانى اش زمين را زينت بخش، و با يارى خود تأييدش كن، و با رعب انداختن بر دل دشمنانش نصرتش بده؛ و فتح و گشايشى آسان بدو نصيب فرما، و از جانب خودت سلطنت و قدرتى ظفرمندانه بر دشمنان خود و دشمنان او، به او مرحمت فرما. خدايا؛ او را همان برپاكنندهٔ عدل و داد قرار ده، كه مورد انتظار همگان است؛ و او را امامى قرار ده كه به وسيلهٔ او ما را يارى مى نمايى؛ و با نصرتى
وَفَتْحٍ قَريبٍ، وَوَرِّثْهُ مَشٰارِقَ الْأَرْضِ وَمَغٰارِبَهَا اللّاٰتي بٰارَكْتَ فيهٰا، وَأَحْيِ بِهِ سُنَّةَ نَبِيِّكَ صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ، حَتّٰى لٰايَسْتَخْفِيَ بِشَيْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخٰافَةَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ، وَقَوِّ نٰاصِرَهُ، وَاخْذُلْ خٰاذِلَهُ، وَدَمْدِمْ عَلىٰ مَنْ نَصَبَ لَهُ، وَدَمِّرْ عَلىٰ مَنْ غَشَّهُ. أَللّٰهُمَّ وَاقْتُلْ بِهِ جَبٰابِرَةَ الْكُفْرِ وَعُمُدَهُ، وَدَعٰائِمَهُ وَالقُوّٰامَ بِهِ، وَاقْصِمْ بِهِ رُؤُوسَ الضَّلٰالَةِ، وَشٰارِعَةَ الْبِدْعَةِ، وَمُميتَةَ السُّنَّةِ، وَمُقَوِّيَةَ الْبٰاطِلِ، وَأَذْلِلْ بِهِ الْجَبّٰارينَ، وَأَبِرْ بِهِ الْكٰافِرينَ وَالْمُنٰافِقينَ، وَجَميعَ الْمُلْحِدينَ، حَيْثُ كٰانُوا وَأَيْنَ كٰانُوا مِنْ مَشٰارِقِ الْأَرْضِ وَمَغٰارِبِهٰا، وَبَرِّهٰا وَبَحْرِهٰا، وَسَهْلِهٰا وَجَبَلِهٰا، حَتّٰى لٰاتَدَعَ مِنْهُمْ دَيّٰاراً، وَلٰاتُبْقِيَ لَهُمْ آثٰاراً. أَللّٰهُمَّ وَطَهِّرْ مِنْهُمْ بِلٰادَكَ، وَاشْفِ مِنْهُمْ عِبٰادَكَ، وَأَعِزَّ بِهِ الْمُؤْمِنينَ، وَأَحْيِ بِهِ سُنَنَ الْمُرْسَلينَ، وَدٰارِسَ حِكَمِ النَّبِيّينَ، وَجَدِّدْ بِهِ مٰا مُحِيَ مِنْ دينِكَ، وَبُدِّلَ مِن
با عزّت و گشايشى زودهنگام تأييدش بفرما. مشرق و مغرب زمينت را به او ارث بده؛ البتّه قلمروى كه برايش مبارك قرار داده باشى؛ به واسطهٔ او سنّت پيامبرت را-كه درود خدا بر او و آل او باد-حياتى ديگر بخش، تا اين كه چيزى از حق را از ترس كسى، پنهان ندارد. ياورش را قوى گردان، و كسى را كه خذلان و خواريش را خواهد، مخذول و مغلوب فرما؛ كسى كه با او دشمنى آشكار نمايد مورد خشم خويش قرار بده؛ آن كه را با او نيرنگ كند نابود كن. خداوندا؛ به واسطهٔ او كافران زورگو و اركان و سردسته هاى آن ها و هر آن كه باعث دوام و قوام آن ها باشد را نابود كن. سران گمراهى، و سرچشمه هاى بدعت و هركه سنّت را بميراند و باطل را تقويت كند، با نيروى الهى اش درهم شكن. سركشان ستمگر را به وسيلهٔ او ذليل كن و كافران و دورويان و همهٔ ملحدان را به واسطهٔ او هلاك نما؛ در هر زمان و هر مكانى كه باشند؛ مشرق و مغرب، دريا و خشكى، كوه و دشت؛ تا اين كه از آنان، كسى باقى نگذارى و اثرى بجا نماند. خدايا؛ سرزمين خود را از وجود آن ها پاك كن و قلب مؤمنان را با نابودى آنان شفا بخش؛ و به واسطهٔ آن حضرت، مؤمنان را عزيز فرما، و سنّت هاى رسولان و فرستادگانت را، و احكام پيامبران را-كه رو به نابودى رفته است-بار ديگر زنده نما، و هر آن چه از دينت محو شده و از
حُكْمِكَ، حَتّٰى تُعيدَ دينَكَ بِهِ وَعَلىٰ يَدَيْهِ غَضّاً جَديداً صَحيحاً مَحْضاً، لٰاعِوَجَ فيهِ، وَلٰا بِدْعَةَ مَعَهُ، حَتّٰى تُنيرَ بِعَدْلِهِ ظُلَمَ الْجَوْرِ، وَتُطْفِئَ بِهِ نيرٰانَ الْكُفْرِ، وَتُظْهِرَ بِهِ مَعٰاقِدَ الْحَقِّ، وَمَجْهُولَ الْعَدْلِ، وَتُوضِحَ بِهِ مُشْكِلٰاتِ الْحُكْمِ. أَللّٰهُمَّ وَ إِنَّهُ عَبْدُكَ الَّذِي اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِكَ، وَاصْطَفَيْتَهُ مِنْ خَلْقِكَ، وَاصْطَفَيْتَهُ عَلىٰ عِبٰادِكَ، وَائْتَمَنْتَهُ عَلىٰ غَيْبِكَ، وَعَصَمْتَهُ مِنَ الذُّنُوبِ، وَبَرَّأْتَهُ مِنَ الْعُيُوبِ، وَطَهَّرْتَهُ [مِنَ الرِّجْسِ]، وَصَرَّفْتَهُ عَنِ الدَّنَسِ، وَسَلَّمْتَهُ مِنَ الرَّيْبِ. أَللّٰهُمَّ فَإِنّٰا نَشْهَدُ لَهُ يَوْمَ الْقِيٰامَةِ، وَيَوْمَ حُلُولِ الطّٰامَّةِ، أَنَّهُ لَمْ يُذْنِبْ وَلَمْ يَأْتِ حَوْباً، وَلَمْ يَرْتَكِبْ لَكَ مَعْصِيَةً، وَلَمْ يُضَيِّعْ لَكَ طٰاعَةً، وَلَمْ يَهْتِكْ لَكَ حُرْمَةً، وَلَمْ يُبَدِّلْ لَكَ فَريضَةً، وَلَمْ يُغَيِّرْ لَكَ شَريعَةً، وَأَنَّهُ الْإِمٰامُ التَّقِيُّ الْهٰادِى الْمَهْدِيُّ الطّٰاهِرُ التَّقِيُّ الْوَفِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ. أَللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَيْه
احكامت دگرگون گشته است، تازه و نو گردان؛ تا اين كه دين حقيقى تو به دست او؛ شاداب، تازه، جديد، خالص و صحيح بدون هيچ كژى و بدعتى گردانى. تا آن كه تاريكى هاى ستم را با نور عدلش روشن گردانى، و آتش فتنه هاى كافران را به وسيلهٔ او خاموش گردانى، و گره خوردگى ها و پيچيدگى هاى حقّ را به وسيلهٔ او آشكار گردانى و عدل و داد گم شده و ناشناخته را به وسيلهٔ او ظاهر گردانى؛ مشكلات و دشوارى هاى احكام را-با پرتوهاى نورافشان او-واضح گردانى. بارخدايا؛ همانا او بنده اى از بندگان توست كه براى خود خالصش گردانيدى، و از ميان آفريدگانت او را برگزيدى، و او را بر بندگانت برگزيدى، و او را براى سپردن غيب خود امين يافتى، و از گناهان معصومش داشتى، و از عيب ها مبرّايش كردى، و از هرگونه آلودگى پاكيزه اش كردى، و از ناپاكى و پليدى به دورش گردانيدى، و از هر شكّ و شبهه اى سلامتش فرمودى. خدايا؛ ما در روز قيامت-و روز برپا شدن حادثهٔ عظيم محشر-گواهى مى دهيم كه او گناهى نكرده است؛ جرمى انجام نداده و معصيتى مرتكب نشده است؛ طاعتى را تباه نكرده است؛ حرمتى را هتك نكرده است؛ و واجبى را عوض ننموده است؛ و قانونى را تغيير نداده است؛ او امامى پرهيزكار، هدايت گر، رهبرى هدايت شده، پاك سرشت، باتقوا، باوفا، پسنديده و نيك سيرت است. خداوندا؛ بر او
وَعَلىٰ آبٰائِهِ، وَأَعْطِهِ في نَفْسِهِ وَوُلْدِهِ، وَأَهْلِهِ وَذُرِّيَّتِهِ وَاُمَّتِهِ وَجَميعِ رَعِيَّتِهِ، مٰا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ، وَتَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ، وَتَجْمَعُ لَهُ مُلْكَ الْمُمْلَكٰاتِ كُلِّهٰا، قَريبِهٰا وَبَعيدِهٰا، وَعَزيزِهٰا وَذَليلِهٰا، حَتّٰى يَجْرِيَ حُكْمُهُ عَلىٰ كُلِّ حُكْمٍ، وَيَغْلِبَ بِحَقِّهِ عَلىٰ كُلِّ بٰاطِلٍ. أَللّٰهُمَّ وَاسْلُكْ بِنٰا عَلىٰ يَدَيْهِ مِنْهٰاجَ الْهُدىٰ، وَالْمَحَجَّةَ الْعُظْمىٰ، وَالطَّريقَةَ الْوُسْطىٰ، اَلَّتي يَرْجِعُ إِلَيْهَا الْغٰالي، وَيَلْحَقُ بِهَا التّٰالي. أَللّٰهُمَّ وَقَوِّنٰا عَلىٰ طٰاعَتِهِ، وَثَبِّتْنٰا عَلىٰ مُشٰايَعَتِهِ، وَامْنُنْ عَلَيْنٰا بِمُتٰابَعَتِهِ، وَاجْعَلْنٰا في حِزْبِهِ الْقَوّٰامينَ بِأَمْرِهِ، اَلصّٰابِرينَ مَعَهُ، اَلطّٰالِبينَ رِضٰاكَ بِمُنٰاصَحَتِهِ، حَتّٰى تَحْشُرَنٰا يَوْمَ الْقِيٰامَةِ في أَنْصٰارِهِ وَأَعْوٰانِهِ، وَمُقَوِّيَةِ سُلْطٰانِهِ. أَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجْعَلْ ذٰلِكَ كُلَّهُ مِنّٰا لَكَ خٰالِصاً مِنْ كُلِّ شَكٍّ وَشُبْهَةٍ وَرِيٰاءٍ وَسُمْعَةٍ، حَتّٰى لٰانَعْتَمِدَ بِهِ غَيْرَكَ، وَلٰانَطْلُبَ بِهِ إِلّاٰ وَجْهَكَ، و
پدرانش درود فرست، و در مورد خودش، فرزندان و خانواده اش، امّت و رعيّتش، چيزى عطا كن كه چشمش را به آن روشن نمايى و روانش را به آن شاد گردانى؛ و حكومت همهٔ ممالك-اعمّ از دور و نزديك، قوى و ضعيف-تحت سيطرهٔ او درآيد، و فرمانش بر هرحكمى نافذ باشد، و كلمهٔ حقّش، بر هرباطلى غالب گردد. خدايا؛ به دست مباركش ما را بر طريق هدايت روان كن، و بر شاهراه روشن و راه ميانه و اعتدال-كه هر افراطگر پيشرو و هر تفريطپيشهٔ عقب مانده بايد بدان باز گردد-استوار فرما. خدايا؛ ما را بر طاعتش نيرومند گردان، و بر پيرويش ثابت قدم بدار، و با نعمت پيروى از او بر ما منّت بگذار، و ما را جزو گروه او كه عهده دار امر او هستند قرار ده كه به فرمانش، سرفرود مى آورند، و در راهش صبر پيشه مى كنند، و از خيرخواهى او رضاى تو را مى طلبند. تا در نهايت، در روز قيامت، ما را در گروه ياران و مددكاران و تقويت كنندگان حكومت بابركتش، محشور نمايى. خداوند؛ بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و همهٔ اين ها را از ما خالص و به دور از هرشكّ و شبهه و ريا و سمعه قرار بده؛ آن گونه كه با اين كار، به غير تو اعتماد نكنيم و از اين كار، جز تو را نطلبيم؛
وَحَتّٰى تُحِلَّنٰا مَحَلَّهُ، وَتَجْعَلَنٰا فِي الْجَنَّةِ مَعَهُ، وَلٰاتَبْتَلِنٰا في أَمْرِهِ بِالسَّآمَةِ وَالْكَسَلِ وَالْفَتْرَةِ وَالْفَشَلِ، وَاجْعَلْنٰا مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدينِكَ، وَتُعِزُّ بِهِ نَصْرَ وَلِيِّكَ، وَلٰاتَسْتَبْدِلْ بِنٰا غَيْرَنٰا، فَإِنَّ اسْتِبْدٰالَكَ بِنٰا غَيْرَنٰا عَلَيْكَ يَسيرٌ، وَهُوَ عَلَيْنٰا كَبيرٌ، إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ. أَللّٰهُمَّ وَصَلِّ عَلىٰ وُلٰاةِ عُهُودِهِ، وَبَلِّغْهُمْ آمٰالَهُمْ، وَزِدْ في آجٰالِهِمْ وَانْصُرْهُمْ وَتَمِّمْ لَهُمْ مٰا أَسْنَدْتَ إِلَيْهِمْ مِنْ أَمْرِ دينِكَ، وَاجْعَلْنٰا لَهُمْ أَعْوٰاناً وَعَلىٰ دينِكَ أَنْصٰاراً، وَصَلِّ عَلىٰ آبٰائِهِ الطّٰاهِرينَ الْأَئِمَّةِ الرّٰاشِدينَ. أَللّٰهُمَّ فَإِنَّهُمْ مَعٰادِنُ كَلِمٰاتِكَ، وَخُزّٰانُ عِلْمِكَ، وَوُلٰاةُ أَمْرِكَ، وَخٰالِصَتُكَ مِنْ عِبٰادِكَ، وَخِيَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَأَوْلِيٰائُكَ وَسَلٰائِلُ أَوْلِيٰائِكَ، وَصَفْوَتُكَ وَأَوْلٰادُ أَصْفِيٰائِكَ، صَلَوٰاتُكَ وَرَحْمَتُكَ وَبَرَكٰاتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعينَ. أَللّٰهُمَّ وَشُرَكٰاؤُهُ في أَمْرِهِ، وَمُعٰاوِنُوهُ عَلىٰ طٰاعَتِكَ، اَلَّذينَ جَعَلْتَهُم
باشد كه ما را در محلّ و جايگاه آن حضرت وارد نمايى، و ما را در بهشت همراه او گردانى؛ و در انجام فرمان او ما را به تنبلى، سستى، ضعف و گسستگى مبتلا نسازى؛ و ما را از كسانى قرار ده كه دينت را به وسيلهٔ آنان يارى مى كنى، و يارى وليّت را به او تقويت مى كنى، كسى را جايگزين ما مكن؛ زيرا، اين جايگزينى بر تو آسان است، ولى بر ما بسى سنگين و دشوار. باور دارم كه تو بر هر چيزى توانايى. خدايا؛ بر فرماندارانش رحمت فرست، و به آرزوهاى (مقدّس شان) برسان، و بر عمرشان بيفزا، و ياريشان فرما، و آن چه از امر دينت به آن ها مربوط ساخته اى، كامل و تمام گردان، و ما را از مددكاران آنان قرار ده، و از يارى كنندگان دينت مقرّر فرما. بر پدران پاكش، امامان رشيد و راهنماى بشر، درود فرست. بارخدايا؛ آنان، معدن هاى كلمات تو، و گنجينه هاى دانش، و علوم تو، و سرپرستان امر تو، و بندگان مخلص تو، و نيكوكاران از ميان بندگان تو، و دوستان تو و فرزندان اولياى تو، و برگزيدگان و فرزندان برگزيدگان تو هستند. درود و رحمت و بركت هاى تو بر آنان نثار باد. خدايا؛ آنان كه در امر او شريك اند، و بر طاعت تو مددكاران اويند؛ كسانى كه تو
حِصْنَهُ وَسِلٰاحَهُ وَمَفْزَعَهُ وَاُنْسَهُ، اَلَّذينَ سَلَوْا عَنِ الْأَهْلِ وَالْأَوْلٰادِ، وَتَجٰافُوا الْوَطَنَ، وَعَطَّلُوا الْوَثيرَ مِنَ الْمِهٰادِ، قَدْ رَفَضُوا تِجٰارٰاتِهِمْ، وَأَضَرُّوا بِمَعٰايِشِهِمْ، وَفُقِدُوا في أَنْدِيَتِهِمْ بِغَيْرِ غَيْبَةٍ عَنْ مِصْرِهِمْ، وَحٰالَفُوا الْبَعيدَ مِمَّنْ عٰاضَدَهُمْ عَلىٰ أَمْرِهِمْ، وَخٰالَفُوا الْقَريبَ مِمَّنْ صَدَّ عَنْ وِجْهَتِهِمْ، وَائْتَلَفُوا بَعْدَ التَّدٰابُرِ وَالتَّقٰاطُعِ في دَهْرِهِمْ، وَقَطَعُوا الْأَسْبٰابَ الْمُتَّصِلَةَ بِعٰاجِلِ حُطٰامٍ مِنَ الدُّنْيٰا. فَاجْعَلْهُمُ اللّٰهُمَّ في حِرْزِكَ وَفي ظِلِّ كَنَفِكَ، وَرُدَّ عَنْهُمْ بَأْسَ مَنْ قَصَدَ إِلَيْهِمْ بِالْعَدٰاوَةِ مِنْ خَلْقِكَ، وَأَجْزِلْ لَهُمْ مِنْ دَعْوَتِكَ مِنْ كِفٰايَتِكَ وَمَعُونَتِكَ لَهُمْ، وَتَأْييدِكَ وَنَصْرِكَ إِيّٰاهُمْ، مٰا تُعينُهُمْ بِهِ عَلىٰ طٰاعَتِكَ، وَأَزْهِقْ بِحَقِّهِمْ بٰاطِلَ مَنْ أَرٰادَ إِطْفٰاءَ نُورِكَ، وَصَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ. وَامْلَأْ بِهِمْ كُلَّ اُفُقٍ مِنَ الْآفٰاقِ، وَقُطْرٍ مِنَ الْأَقْطٰارِ قِسْطاً وَعَدْلاً وَرَحْمَةً وَفَضْلاً، وَاشْكُرْ لَهُم
دژ، اسلحه، پناهگاه و مايهٔ انس او قرارشان دادى؛ آن هايى كه از اهل و اولاد خود بريدند، و ترك وطن گفتند، و تخت هاى استراحت را رها كردند؛ تجارت ها را كنار گذاشتند؛ و به معيشت هاى خودشان ضرر زدند؛ و بدون اين كه از شهرهاى شان خارج شوند، به عزلت و گوشه نشينى افتادند؛ و با هركس كه در كارها يارى شان نمايد پيمان بستند؛ گرچه نسبتى دور با آن ها داشتند، و با نزديكانى كه آن ها را از مقصودشان بازبدارد مخالفت ورزيدند؛ بعد از جدايى ها گردهم آمدند و اسباب به هم پيوستهٔ دنيوى را كه وسيلهٔ بهره بردن اندك از دنيا بود، قطع نمودند. بدين سان، خدايا؛ آن ها را در حفظ و حراست خود، و در سايهٔ لطف و حمايت خويش قرار ده، و شرّ هر آن كه قصد بدى به آن ها را دارد، از آنان بازگردان؛ و كفايت و كمك و تأييد و ياريت را نسبت به آن ها زياد كن، آنچه ايشان را بر طاعت تو يارى شان كند، و به واسطهٔ حقّانيّت ايشان باطل هركسى را كه مى خواهد نور تو را خاموش كند نابود گردان، و بر محمّد و آل او درود فرست. خدايا؛ به وسيلهٔ آن ها تمام افق هاى عالم و اقطار دنيا را از عدل و قسط و رحمت و فضل خودت، پر كن، و از آنان به
عَلىٰ حَسَبِ كَرَمِكَ وَجُودِكَ، وَمٰا مَنَنْتَ بِهِ عَلَى الْقٰائِمينَ بِالْقِسْطِ مِنْ عِبٰادِكَ، وَاذْخَرْ لَهُمْ مِنْ ثَوٰابِكَ مٰا تَرْفَعُ لَهُمْ بِهِ الدَّرَجٰاتِ، إِنَّكَ تَفْعَلُ مٰا تَشٰاءُ وَتَحْكُمُ مٰا تُريدُ، آمينَ رَبَّ الْعٰالَمين
اندازهٔ كرم و بخشش خودت و آن گونه كه بر برپاكنندگان عدل و داد از ميان بندگانت منّت گذاردى سپاسگزارى كن، و براى آن ها ثوابى ذخيره ساز كه به وسيلهٔ آن به درجات و مرتبه اى رفيع برسند؛ همانا تو هرآنچه را بخواهى انجام مى دهى، و بدان چه اراده نمايى حكم مى كنى؛ اى پروردگار عالميان؛ اين دعاها را اجابت فرما.
سيّد بزرگوار رضى الدين علىّ بن طاووس رحمه اللّه مى فرمايد: اين روايت، شامل بخشى از دعاست كه روايت اوّلى آن را نداشت. پس، اگر مى خواهى از اهل سعادت گردى اين دعا را بخوان، و در اين دعاها جانب پروردگار را حفظ كن، و در پيشگاه او كمال ادب را به جاى آور. 2
كفعمى رحمه اللّه در «المصباح» چنين مى گويد: يونس بن عبد الرحمان از امام رضا عليه السّلام روايت مى كند كه آن حضرت، پيوسته بر دعا كردن براى صاحب الأمر صلوات اللّه عليه با خواندن اين دعا دستور مى داد: «أللّهمّ ادفع عن وليّك و خليفتك. . .» وى، دعا را مانند آنچه گذشت تا عبارت «و هو علينا كبير» ادامه داده، سپس اين قسمت را نقل كرده است:
أَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ وُلٰاةِ عَهْدِهِ وَالْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ، وَبَلِّغْهُمْ آمٰالَهُمْ، وَ زِدْ في آجٰالِهِمْ، وَأَعِزَّ نَصْرَهُمْ، وَتَمِّمْ لَهُمْ مٰا أَسْنَدْتَ إِلَيْهِمْ مِنْ أَمْرِكَ لَهُمْ، وَثَبِّتْ دَعٰائِمَهُمْ، وَاجْعَلْنٰا لَهُمْ أَعْوٰاناً، وَعَلىٰ دينِكَ أَنْصٰاراً، فَإِنَّهُمْ مَعٰادِنُ كَلِمٰاتِكَ، وَخُزّٰانُ عِلْمِكَ، وَأَرْكٰانُ تَوْحيدِكَ، وَدَعٰائِمُ دينِكَ، وَوُلٰاةُ أَمْرِكَ، وَخٰالِصَتُكَ مِنْ عِبٰادِك
خدايا؛ بر واليان عهدش و پيشوايان پس از او رحمت فرست، و به آرزوهاى شان برسان، و بر عمرشان بيفزا، و يارى ايشان را تقويت فرما، و آن چه از دينت را به آن ها مربوط ساخته اى كامل نما، و پايه هاى آن ها را استوار كن، و ما را ياران آن ها و ياوران دينت قرار ده. همانا آن ها معدن هاى كلمات تو، گنجينه هاى علم و دانش تو، استوانه هاى توحيد تو، پايه هاى دين تو، سرپرستان امر تو، بندگان خالص تو،
وَصَفْوَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَأَوْلِيٰاؤُكَ وَسَلٰائِلُ أَوْلِيٰائِكَ، وَصَفْوَةُ أَوْلٰادِ نَبِيِّكَ، وَالسَّلٰامُ عَلَيْهِمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكٰاتُه
برگزيدهٔ از ميان بندگان تو، دوستان و فرزندان دوستان تو، و برگزيدگان فرزندان پيامبر تو هستند؛ درود و سلام و رحمت خداوند و بركت هاى او بر همهٔ آنان نثار باد.
