4- قنوت حضرت امام رضا عليه السّلام
اين قنوت و سه قنوت بعد را نيز آن دو بزرگوار از امام رضا عليه السلام نقل كردهاند
اَلْفَزَعُ الْفَزَعُ إِلَيْكَ يٰا ذَا الْمُحٰاضَرَةِ، وَالرَّغْبَةُ الرَّغْبَةُ إِلَيْكَ يٰا مَنْ بِهِ الْمُفٰاخَرَةُ، وَأَنْتَ اللّٰهُمَّ مُشٰاهِدُ هَوٰاجِسِ النُّفُوسِ، وَمُرٰاصِد
پناه، پناه، به سوى توست اى خدايى كه همه را در حضور دارد؛ اشتياق، اشتياق، به سوى توست اى خدايى كه تنها به او مى توان افتخار كرد؛ خدايا؛ تو به خطورات روان ها شاهدى؛ و مراقب
حَرَكٰاتِ الْقُلُوبِ، وَمُطٰالِعُ مَسَرّٰاتِ السَّرٰائِرِ مِنْ غَيْرِ تَكَلُّفٍ وَلٰاتَعَسُّفٍ، وَقَدْ تَرَى اللّٰهُمَّ مٰا لَيْسَ عَنْكَ بِمُنْطَوىٍ، وَلٰكِنَّ حِلْمَكَ آمَنَ أَهْلَهُ عَلَيْهِ جُرْئَةً وَتَمَرُّداً وَعُتُوّاً وَعِنٰاداً، وَمٰا يُعٰانيهِ أَوْلِيٰاؤُكَ مِنْ تَعْفِيَةِ آثٰارِ الْحَقِّ، وَدُرُوسِ مَعٰالِمِهِ، وَتَزَيُّدِ الْفَوٰاحِشِ، وَاسْتِمْرٰارِ أَهْلِهٰا عَلَيْهٰا، وَظُهُورِ الْبٰاطِلِ وَعُمُومِ التَّغٰاشُمِ، وَالتَّرٰاضي بِذٰلِكَ فِي الْمُعٰامِلٰاتِ وَالْمُتَصَرَّفٰاتِ مُذْ جَرَتْ بِهِ الْعٰادٰاتُ، وَصٰارَ كَالْمَفْرُوضٰاتِ وَالْمَسْنُونٰاتِ. أَللّٰهُمَّ فَبٰادِر نٰا مِنْكَ بِالْعَوْنِ الَّذي مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فٰازَ، وَمَنْ أَيَّدْتَهُ لَمْ يَخَفْ لَمْزَ لَمّٰازٍ، وَخُذِ الظّٰالِمَ أَخْذاً عَنيفاً، وَلٰاتَكُنْ لَهُ رٰاحِماً وَلٰا بِهِ رَؤُوفاً. أَللّٰهُمَّ اللّٰهُمَّ اللّٰهُمَّ بٰادِرْهُمْ. أَللّٰهُمَّ عٰاجِلْهُمْ. أَللّٰهُمَّ لٰاتُمْهِلْهُمْ. أَللّٰهُمَّ غٰادِرْهُمْ بُكْرَةً وَهَجيرَةً وَسُحْرَةً وَبَيٰاتاً وَهُمْ نٰائِمُونَ، وَضُحىً وَهُمْ يَلْعَبُونَ، وَمَكْراً وَهُمْ يَمْكُرُونَ، وَفُجْأَةً وَهُمْ آمِنُونَ. أَللّٰهُم
و در كمين حركت هاى قلب آدم (به اين سو و آن سو) هستى؛ و بدون هيچ زحمتى و مشقّتى از پنهان كارى هاى درون ها، اطّلاع دارى. خدايا؛ به خوبى آن چه را كه از تو پيچيده نشده است مى بينى؛ ليكن حلم و بردبارى تو ايمنى بخشيده به افرادى كه چنين بدكردارى هايى دارند، و باعث شده بيشتر جرأت و سرپيچى و لج بازى و دشمنى با تو كنند؛ و مى بينى رنج هايى را كه اولياى تو مى كشند به خاطر نابودى آثار حق و ناپديد گشتن نشانه هاى آن، و افزايش يافتن فحشا و كارهاى زشت، و ادامه دادن بدكاران بر زشتى هاى خود، و آشكار شدن باطل و نادرستى، و ظلم و ستم همگانى، و راضى شدن طرفين به ظلم و ستم در معاملات و كارها كه عادات به آن جارى گشته است و همانند واجبات و مستحبّات شده است. خداوندا؛ به سرعت، ما را درياب به امدادى كه هركس را با آن مددرسانى رستگار شود، و هركس را موفّق گردانى ديگر از عيب جويى هيچ كس نمى ترسد، ستمگر را به شدّت گرفتار كن، و هيچ رحم و مهربانى نيز در حقّش روا مدار. خدايا؛ خدايا؛ خدايا؛ شتاب كن. خدايا؛ (در مورد آن ها) عجله كن؛ خدايا؛ مهلت شان مده. خدايا؛ آن ها را بامدادان و در وسط روز و در سحرها و شب هنگام كه در خواب هستند و هنگام روز كه سرگرم اند و مشغولند گرفتارشان كن؛ و فريبشان بده، و وقتى حيله مى كنند، بر آن ها مكر كن؛ و هنگامى كه خود را در آرامش مى بينند، ناگهان گرفتارشان ساز. خدايا؛
بَدِّدْهُمْ، وَبَدِّدْ أَعْوٰانَهُمْ، وَافْلُلْ أَعْضٰادَهُمْ، وَاهْزِمْ جُنُودَهُمْ، وَافْلُلْ حَدَّهُمْ، وَاجْتَثَّ سَنٰامَهُمْ، وَأَضْعِفْ عَزٰائِمَهُمْ. أَللّٰهُمَّ امْنَحْنٰا أَكْتٰافَهُمْ، وَمَلِّكْنٰا أَكْنٰافَهُمْ، وَبَدِّلْهُمْ بِالنِّعَمِ النِّقَمَ، وَبَدِّلْنٰا مِنْ مُحٰاذَرَتِهِمْ وَبَغْيِهِمُ السَّلٰامَةَ، وَاغْنِمْنٰاهُمْ أَكْمَلَ الْمَغْنَمِ. أَللّٰهُمَّ لٰاتَرُدَّ عَنْهُمْ بَأْسَكَ الَّذي إِذٰا حَلَّ بِقَوْمٍ فَسٰاءَ صَبٰاحُ الْمُنْذَرين
خودشان و كمك كارشان را پراكنده و درمانده ساز، و هم دستانشان را شكست بده، و سپاهيان شان را فرارى بده، و تيزى شمشيرهاشان را بشكن، و سران آن ها را ريشه كن ساز، و اراده هاى قوى آن ها را ناتوان ساز. خدايا؛ لطف كن و آنان را اسير ما گردان، و سرزمين هايشان را به تصرّف ما درآور؛ و نعمت هاى شان را به بدبختى ها تبديل كن؛ و به جاى ترس ما از آن ها و ستم شان، سلامت و راحتى را جايگزين فرما؛ و كامل ترين بهره ها و غنيمت هاى جنگى را از آنان به ما برسان. خدايا؛ سختى و عذابت را از آنان برمگير؛ همان عذابى كه به هر گروهى برسد، بدبخت بدروزگار مى شوند.
