4- نماز امام زمان ارواحنا فداه
در مقام آن حضرت در حلّه و نعمانيّه
محدّث نورى رحمه اللّه مى گويد: فاضل جليل القدر ميرزا عبداللّٰه اصفهانى معروف به افندى در جلد پنجم كتاب «رياض العلماء» در شرح حال شيخ ابن ابو جواد نعمانى مى گويد:
ايشان از كسانى است كه در زمان غيبت كبرى، امام زمان صلوات اللّه عليه را ديده است و از آن حضرت حديث نقل كرده است. من در جاى ديگر نقلى از خطّ شيخ زين الدين علىّ بن حسن بن محمّد خازن حايرى (شاگرد شهيد) نيز ديده ام كه ابن ابى جواد نعمانى مولاى ما حضرت مهدى ارواحنا فداه را ديده و از آن حضرت سئوال كرده است: مولاى من؛ آيا شما مقامى در نعمانيّه و مقامى در حلّه داريد؛ چه وقت در آن دو مكان حضور داريد؟
حضرت فرمودند
شب و روز سه شنبه در نعمانيّه هستم، و شب و روز جمعه در حلّه؛ امّا اهل حلّه، ادب را در مقام من بجاى نمى آورند؛ و كسى نيست كه با ادب داخل مقام من شود و با رعايت ادب بر من و ائمّه سلام كند، و بر من و ايشان، دوازده مرتبه صلوات بفرستد؛ سپس دو ركعت نماز با دو سوره بخواند و با خداوند مناجات كند؛ مگر اين كه خدا آنچه مى خواهد به او عنايت كند كه يكى از آن ها مغفرت و بخشش پروردگار براى اوست.
گفتم: مولاى من؛ آن مناجات را به من بياموز.
حضرت فرمودند: بگو:
أَللّٰهُمَّ قَدْ أَخَذَ التَّأْديبُ مِنّي، حَتّٰى مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرّٰاحِمينَ، وَ إِنْ كٰانَ مَا اقْتَرَفْتُهُ مِنَ الذُّنُوبِ أَسْتَحِقُّ بِهِ أَضْعٰافَ أَضْعٰافَ مٰا أَدَّبْتَني بِهِ وَأَنْتَ حَليمٌ ذُو أَنٰاةٍ، تَعْفُو عَنْ كَثيرٍ حَتّٰى يَسْبِقَ عَفْوُكَ وَرَحْمَتُكَ عَذٰابَك
بارالها؛ مجازات و مكافات اعمالم به سراغم آمد، تا اين كه به سختى و بدحالى گرفتار آمدم و تو مهربان ترين مهربانانى. و هرچند گناهانى كه مرتكب شدم مرا سزاوار چندين و چندين برابر اين مجازات هايى كه با آن ها مرا ادب فرمودى كرده است، ولى تو بردبار و مداراكننده اى، از گناهان زياد چشم پوشى مى كنى تا بخشش و رحمت تو بر عذابت پيشى گرفته باشد.
حضرت اين دعا را سه مرتبه برايم تكرار فرمود تا ياد گرفتم.
