6- دعاى ديگر در زمان غيبت

سيّد بزرگوار علىّ بن طاووس رحمه اللّه در «مهج الدعوات» مى فرمايد: به سند خود روايت مى كنم از محمّد بن احمد جعفى حديثى را كه او با سند خويش روايت نموده است و در آن، از غيبت حضرت مهدى ارواحنا فداه ياد كرده است.

گفتم: شيعه بايد در آن زمان چه كند؟ فرمود: بر شما باد دعا كردن و انتظار فرج؛ زيرا به زودى براى شما نشانه اى آشكار خواهد شد و هرگاه نشانه بر شما آشكار گشت خداى را سپاس گوييد، و بدان تمسّك جوييد.

گفتم: چه دعايى بخوانيم؟

فرمود: مى‌گويى

أَللّٰهُمَّ أَنْتَ عَرَّفْتَني نَفْسَكَ‌، وَعَرَّفْتَني رَسُولَكَ‌، وَعَرَّفْتَني مَلٰائِكَتَكَ وَعَرَّفْتَني نَبِيَّكَ‌، وَعَرَّفْتَني وُلٰاةَ أَمْرِكَ‌. أَللّٰهُمَّ لٰاآخِذَ إِلّاٰ مٰا أَعْطَيْتَ‌، وَلٰا وٰاقِيَ إِلّاٰ مٰا وَقَيْتَ‌. أَللّٰهُمَّ لٰاتُغَيِّبْني عَن

خدايا؛ تو خود را به من شناساندى و فرستاده ات را به من معرّفى كردى، و فرشتگانت را شناساندى و پيامبرت را معرّفى كردى و سرپرستان امرت را به من شناساندى. خدايا؛ گيرندهٔ(عطايى) نيست مگر آنچه را تو عطا كنى، و بازدارنده اى نيست جز از آنچه تو بازدارى. خداوندا؛ مرا از

مَنٰازِلِ أَوْلِيٰائِكَ‌، وَلٰاتُزِغْ قَلْبي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَني. أَللّٰهُمَّ اهْدِني لِوِلٰايَةِ مَنِ افْتَرَضْتَ طٰاعَتَه

مرتبه و جايگاه اوليايت پنهان مدار، و قلبم را پس از هدايت دچار انحراف مگردان. خدايا؛ مرا به ولايت كسى راهنمايى كن كه طاعتش را بر من واجب گردانيدى.