7- زيارت مولاى ما امام صادق عليه السّلام
به نقل از عثمان بن سعيد و حسين بن روح قدّس سرّهما
ابو الحسين احمد بن حسين بن رجاء صيداوى، اين زيارت را از عثمان بن سعيد قدّس سرّه-كه حسين بن روح قدّس سرّه نيز در آن هنگام همراهش بود-نقل مى كند و مى گويد:
هنگامى كه اين دو بزرگوار به زيارت امام صادق عليه السّلام آمده بودند، در كنار باب السلام ايستادند و گفتند:
اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا مَوْلٰايَ وَابْنَ مَوْلٰايَ، وَأَبٰا مَوٰالِيَّ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكٰاتُهُ، اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا شَهيدَ دٰارِ الْفَنٰاءِ، وَزَعيمَ دٰارِ الْبَقٰاءِ، إِنّٰا خٰالِصَتُكَ وَمُوٰاليكَ وَنَعْتَرِفُ بِاُولٰاكَ وَاُخْرٰاكَ. فَاشْفَعْ لَنٰا إِلىٰ مُشَفِّعِكَ اللّٰهِ تَعٰالىٰ رَبِّنٰا وَرَبِّكَ، فَمٰا خٰابَ عَبْدٌ قَصَدَ بِكَ رَبَّهُ وَأَتْعَبَ فيكَ قَلْبَهُ، وَهَجَرَ فيكَ أَهْلَهُ وَصَحْبَهُ، وَاتَّخَذَكَ وَلِيَّهُ وَحَسْبَهُ، وَالسَّلٰامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكٰاتُه
سلام و رحمت و بركات الهى بر تو اى مولا و فرزند مولاى من و پدر صاحب اختيار و سروران من؛ سلام بر تو اى آن كه در اين دنيا گواه ما و اعمال ما هستى و در آخرت زعيم و رئيس و مهتر ما مى باشى؛ ما، مخلص تو و دوست دار تو هستيم، به آغاز و پايانت اعتراف مى كنيم، پس، نزد شفاعت پذيرت يعنى خداى تعالى-كه پروردگار ما و توست-براى ما شفاعت كن. هربنده اى كه به سبب تو قصد كند پروردگارش را و قلب خودش را در مورد تو به رنج افكند، و از خانواده و دوستانش كناره گيرى و دورى گزيد تا به تو برسد؛ و تو را ولىّ و سرپرست و بسنده براى خودش دانست؛ هيچ گاه زيان نديد. سلام و رحمت و بركات الهى نثارت باد.
علاّمهٔ مجلسى رحمه اللّه مى فرمايد: بعيد نيست كه اين زيارت، در مورد امام حسين عليه السّلام بوده باشد، و نسخه برداران اشتباه كرده و آن را به امام صادق عليه السّلام نسبت داده باشند.
