زيارت عاشورا
اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا أَبٰاعَبْدِاللّٰهِ، اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يَابْنَ أَميرِالْمُؤْمِنينَ وَابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ، اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يَابْنَ فٰاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسٰاءِ الْعٰالَمينَ، اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا ثٰارَ اللّٰهِ وَابْنَ ثٰارِهِ، وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ، اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الْأَرْوٰاحِ الَّتي حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ، عَلَيْكُمْ مِنّي جَميعاً سَلٰامُ اللّٰهِ أَبَداً مٰا بَقيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهٰارُ. يٰا أَبٰاعَبْدِاللّٰهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ، وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنٰا وَعَلىٰ جَميعِ أَهْلِ الْإِسْلٰامِ، وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِي السَّمٰاوٰاتِ عَلىٰ جَميعِ أَهْلِ السَّمٰاوٰاتِ، فَلَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً أَسَّسَتْ أَسٰاسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ، وَلَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقٰامِكُمْ، وَأَزٰالَتْكُمْ عَنْ مَرٰاتِبِكُمُ الَّتي رَتَّبَكُمُ اللّٰهُ فيهٰا، وَلَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ، وَلَعَنَ اللّٰهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُم
سلام بر تو اى ابا عبد اللّه؛ سلام بر تو اى پسر رسول خدا؛ سلام بر تو اى پسر امير مؤمنان، و پسر سرور اوصيا؛ سلام بر تو، اى پسر حضرت فاطمه، سرور زنان جهانيان؛ سلام بر تو، اى خون خدا، و پسر خون خدا، و خونى كه به ناحق ريخته شده و تاكنون انتقامش گرفته نشده، سلام بر تو و بر روان هاى پاكى كه در آستان تو آرميدند؛ من، بر تمامى شما، سلام الهى را-تا زنده ام و تا شب و روز باقى است-نثار مى كنم. اى ابا عبد اللّه؛ به راستى كه سوگ تو بسيار بزرگ بود، و مصيبت تو بر ما و بر تمام مسلمانان بسيار گران و سنگين و بزرگ است؛ و مصيبت تو در آسمان ها بر تمام اهل آسمان ها بزرگ و گران آمد. پس خدا لعنت كند مردمى را كه پايهٔ ستم و جور بر شما اهل بيت را بنا نهادند؛ و خدا لعنت كند مردمى را كه شما را از جايگاه تان دور كردند؛ و از مرتبه ها و درجاتى كه خداوند، شما را در آن مرتبه ها قرار داده بود، راندند؛ و خداوند لعنت كند كسانى را كه شما را كشتند؛ و خدا لعنت كند كسانى را كه
بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتٰالِكُمْ، بَرِئْتُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَمِنْ أَشْيٰاعِهِمْ وَأَتْبٰاعِهِمْ وَأَوْلِيٰائِهِمْ. يٰا أَبٰاعَبْدِاللّٰهِ، إِنّي سِلْمٌ لِمَنْ سٰالَمَكُمْ، وَحَرْبٌ لِمَنْ حٰارَبَكُمْ إِلىٰ يَوْمِ الْقِيٰامَةِ، وَلَعَنَ اللّٰهُ آلَ زِيٰادٍ وَآلَ مَرْوٰانَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ بَني اُمَيَّةَ قٰاطِبَةً، وَلَعَنَ اللّٰهُ ابْنَ مَرْجٰانَةَ، وَلَعَنَ اللّٰهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ، وَلَعَنَ اللّٰهُ شِمْراً، وَلَعَنَ اللّٰهُ اُمَّةً أَسْرَجَتْ وَأَلْجَمَتْ وَتَنَقَّبَتْ لِقِتٰالِكَ. بِأَبي أَنْتَ وَاُمّي لَقَدْ عَظُمَ مُصٰابي بِكَ، فَأَسْئَلُ اللّٰهَ الَّذي أَكْرَمَ مَقٰامَكَ، وَأَكْرَمَني بِكَ أَنْ يَرْزُقَني طَلَبَ ثٰارِكَ مَعَ إِمٰامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ. أَللّٰهُمَّ اجْعَلْني عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلٰامُ فِي الدُّنْيٰا وَالْآخِرَةِ. يٰا أَبٰاعَبْدِاللّٰهِ، إِنّي أَتَقَرَّبُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلىٰ رَسُولِهِ وَ إِلىٰ أَميرِالْمُؤْمِنينَ وَ إِلىٰ فٰاطِمَةَ وَ إِلَى الْحَسَنِ وَ إِلَيْكَ بِمُوٰالٰاتِكَ، وَبِالْبَرٰائَةِ مِمَّنْ قٰاتَلَكَ وَنَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ، وَبِالْبَرٰائَةِ مِمَّنْ أَسَّس
زمينهٔ جنگ را براى دشمنان با قادر ساختن آنان به جنگ با شما فراهم كردند؛ من به سوى خدا و شما از آنان، و از پيروان آن ها، و دنباله روان آن ها، و دوستان و مواليان آن ها بيزارى مى جويم. اى ابا عبد اللّه؛ من، نسبت به كسانى كه با شما سازش دارند، سازش دارم؛ و با كسانى كه به جنگ شما برخيزند، سر جنگ دارم تا روز قيامت. و خدا لعنت كند آل زياد، و آل مروان را، و خدا لعنت كند تمام افراد خاندان بنى اميّه را، و خدا لعنت كند پسر مرجانه را، و خدا لعنت كند عمر بن سعد را، و خدا لعنت كند شمر را، و خدا لعنت كند مردمى را كه اسب ها را زين كردند و لجام زدند، و نقاب زدند براى جنگيدن با تو. پدر و مادرم فدايت؛ به راستى كه مصيبت تو بر من بسيار گران آمده است؛ پس از خداوند، كه مقام و منزلت تو را ارجمند ساخت، و مرا نيز به واسطهٔ تو گرامى داشت؛ درخواست مى كنم كه را خون خواهى تو به همراه امام پيروزمندى از اهل بيت محمّد-كه درود خدا بر او و آل او باد-نصيبم سازد. خدايا؛ مرا نزد خودت به واسطهٔ امام حسين-كه سلام بر او باد-در دنيا و آخرت، آبرومند قرار بده. اى ابا عبد اللّه؛ من به درگاه خدا و رسولش و امير مؤمنان؛ و فاطمهٔ زهرا، و امام حسن و تو، خود را نزديك مى سازم با دوستى و موالات تو، و نيز با بيزارى جستن از نبردكنندگان و برپاكنندگان آتش جنگ عليه تو؛ و نيز با بيزارى از هركسى كه
أَسٰاسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ، وَأَبْرَءُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلىٰ رَسُولِهِ مِمَّنْ أَسَّسَ أَسٰاسَ ذٰلِكَ، وَبَنىٰ عَلَيْهِ بُنْيٰانَهُ، وَجَرىٰ في ظُلْمِهِ وَجَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَعَلىٰ أَشْيٰاعِكُمْ. بَرِئْتُ إِلَى اللّٰهِ وَ إِلَيْكُمْ مِنْهُمْ، وَأَتَقَرَّبُ إِلَى اللّٰهِ ثُمَّ إِلَيْكُمْ بِمُوٰالٰاتِكُمْ وَمُوٰالٰاةِ وَلِيِّكُمْ، وَبِالْبَرٰائَةِ مِنْ أَعْدٰائِكُمْ وَالنّٰاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ، وَبِالْبَرٰائَةِ مِنْ أَشْيٰاعِهِمْ وَأَتْبٰاعِهِمْ، إِنّي سِلْمٌ لِمَنْ سٰالَمَكُمْ، وَحَرْبٌ لِمَنْ حٰارَبَكُمْ، وَوَلِيٌّ لِمَنْ وٰالٰاكُمْ، وَعَدُوٌّ لِمَنْ عٰادٰاكُمْ، فَأَسْئَلُ اللّٰهَ الَّذي أَكْرَمَني بِمَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ أَوْلِيٰائِكُمْ، وَرَزَقَنِي الْبَرٰائَةَ مِنْ أَعْدٰائِكُمْ، أَنْ يَجْعَلَني مَعَكُمْ فِي الدُّنْيٰا وَالْآخِرَةِ، وَأَنْ يُثَبِّتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِي الدُّنْيٰا وَالْآخِرَةِ. وَأَسْئَلُهُ أَنْ يُبَلِّغَنِي الْمَقٰامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَاللّٰهِ، وَأَنْ يَرْزُقَني طَلَبَ ثٰاري مَعَ إِمٰامٍ مَهْدِيٍّ ظٰاهِرٍ نٰاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ، وَأَسْئَلُ اللّٰهَ بِحَقِّكُمْ، وَبِالشَّأْنِ الَّذي لَكُم
پايهٔ ستم و جور به شما را بنا نهاد. و به خدا و رسولش بيزارى خود را اعلام مى دارم از كسى كه پايهٔ اين كارها را بنا نهاد، و بنيان خويش را بر آن بنا نهاد، و ستم و جور خود را بر شما و شيعيان شما روا داشت. به خدا و نيز به شما بيزارى خود را از آنان اعلام مى كنم. و به سوى خدا و نيز به سوى شما تقرّب مى جويم، با دوستى شما و دوستى دوستان شما، و نيز با بيزارى جستن از دشمنان شما و كسانى كه آتش جنگ را عليه شما برپا كردند، و نيز با اعلام بيزارى از پيروان شان و دنباله روان آن ها. من با كسانى كه با شما سازش دارند سازش دارم، و سر جنگ دارم با هركه با شما سر جنگ دارد، و دوست هستم نسبت به كسى كه با شما دوستى كند، و دشمن هستم نسبت به كسى كه با شما دشمنى كند؛ بدين سان، از خداوند -كه با شناخت شما و اولياى شما بر من ارج نهاده، و بيزار بودن از دشمنان تان را نصيبم ساخته است-درخواست مى كنم تا در دنيا و آخرت، مرا با شما قرار دهد؛ و قدم راستى و دوستى نزد شما را در دنيا و آخرت برايم ثابت و استوار گرداند. و نيز درخواست مى كنم مرا به جايگاه پسنديده اى كه شما نزد خدا داريد برساند؛ و خون خواهى را همراه امام هدايت گرى از شما كه آشكار و گويندهٔ به حق است، نصيبم سازد. و از خدا درخواست مى كنم به خاطر حقّ شما و به منزلتى كه در
عِنْدَهُ، أَنْ يُعْطِيَني بِمُصٰابي بِكُمْ أَفْضَلَ مٰا يُعْطي مُصٰاباً بِمُصيبَتِهِ مُصيبَةً مٰا أَعْظَمَهٰا وَأَعْظَمَ رَزِيَّتَهٰا فِي الْإِسْلٰامِ وَفي جَميعِ السَّمٰاوٰاتِ وَالْأَرْضِ. أَللّٰهُمَّ اجْعَلْني في مَقٰامي هٰذٰا مِمَّنْ تَنٰالُهُ مِنْكَ صَلَوٰاتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ. أَللّٰهُمَّ اجْعَلْ مَحْيٰايَ مَحْيٰا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَمَمٰاتي مَمٰاتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ. أَللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذٰا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ، وَابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبٰادِ اللَّعينُ بْنُ اللَّعينِ عَلىٰ لِسٰانِكَ وَلِسٰانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، في كُلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ. أَللّٰهُمَّ الْعَنْ أَبٰاسُفْيٰانَ وَمُعٰاوِيَةَ وَيَزيدَ بْنَ مُعٰاوِيَةَ، عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ أَبَدَ الْاٰبِدينَ، وَهٰذٰا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيٰادٍ وَآلُ مَرْوٰانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَوٰاتُ اللّٰهِ عَلَيْهِ. أَللّٰهُمَّ فَضٰاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَالْعَذٰابَ الْأَليمَ. أَللّٰهُمَّ إِنّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ في هٰذَا الْيَوْمِ، وَفي
پيشگاه او داريد، به واسطهٔ اين كه مصيبتى كه به جهت شما به من رسيده، پرارزش ترين ثوابى را كه به مصيبت زدگان مى دهد، عطايم كند؛ مصيبتى كه چه بسيار بزرگ بود، و سوگى كه در اسلام و در تمام آسمان ها و زمين، گران تمام شده است. بارالها؛ در اين جايگاهى كه هستم، مرا از كسانى قرار ده كه درودها و رحمت و آمرزش تو، به ايشان مى رسد. بارالها؛ زندگى و مرگ مرا همانند زندگى و مرگ محمّد و آل محمّد قرار بده. بارالها؛ امروز، روزى است كه بنى اميّه و پسر زن (هنده) جگرخواره آن را مبارك شمردند؛ همان فرزند ملعون پسر فرد لعنت شده بر زبان تو و بر زبان پيامبرت كه درود خدا بر او و آل او باد؛ در هر جا كه وقوف كرد و جاى گرفت پيامبر تو-درود خدا بر او و آل او باد-بارالها؛ ابو سفيان، معاويه و يزيد را لعنت كن؛ از سوى تو لعنت تا ابد و هميشه بر آن ها باد. و امروز روزى است كه آل زياد و آل مروان خوشحال شدند كه توانسته اند حسين-كه درودهاى خدا بر او باد-را به قتل برسانند. خدايا؛ به اين خاطر، لعنت و عذاب دردناكت را بر ايشان چند برابر كن. بارالها؛ به راستى كه من در اين روز (عاشورا) ، و در
مَوْقِفي هٰذٰا وَأَيّٰامِ حَيٰاتي بِالْبَرٰائَةِ مِنْهُمْ، وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ، وَبِالْمُوٰالٰاتِ لِنَبِيِّكَ وَآلِ نَبِيِّكَ، عَلَيْهِ وَعلَيْهِمُ السَّلٰام
اين جايگاه، و در تمام روزهاى زندگانيم، با بيزارى جستن از اين دشمنان، و لعنت فرستادن بر ايشان؛ و با دوستى و موالات پيامبرت و آل پيامبرت-كه بر او و بر ايشان درود باد-؛ به تو تقرّب مى جويم و به درگاهت نزديك مى شوم.
سپس صد مرتبه بگوييد: أَللّٰهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظٰالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَآخِرَ تٰابِعٍ لَهُ عَلىٰ ذٰلِكَ. أَللّٰهُمَّ الْعَنِ الْعِصٰابَةَ الَّتي جٰاهَدَتِ الْحُسَيْنَ، وَشٰايَعَتْ وَبٰايَعَتْ وَتٰابَعَتْ عَلىٰ قَتْلِهِ. أَللّٰهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعا
بارالها؛ اوّلين كسى را كه در حقّ محمّد و آل محمّد ستم روا داشت، و آخرين فردى كه در اين ستم از او پيروى كرد، لعنت كن؛ خدايا؛ جماعتى را كه به نبرد با حسين عليه السّلام پرداخت، و گروهى كه در كشتن آن حضرت از آنان پيروى، بيعت و دنباله روى كردند، لعنت كن؛ خدايا؛ همهٔ آن ها را لعنت كن.
سپس صد مرتبه بگوييد: اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا أَبٰاعَبْدِاللّٰهِ، وَعَلَى الْأَرْوٰاحِ الَّتي حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ، عَلَيْكَ مِنّي سَلٰامُ اللّٰهِ أَبَداً مٰا بَقيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهٰارُ، وَلٰا جَعَلَهُ اللّٰهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّي لِزِيٰارَتِكُمْ، اَلسَّلٰامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلىٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَعَلىٰ أَوْلٰادِ الْحُسَيْنِ وَعَلىٰ أَصْحٰابِ الْحُسَيْن
سلام بر تو اى ابا عبد اللّه؛ و بر جان ها و روان هايى كه در آستانت آرميدند، سلام هميشگى خداوند از من بر تو باد تا هنگامى كه من هستم و شب و روز باقى است. خدا اين زيارت را آخرين زيارتم از شما قرار ندهد؛ سلام بر حسين و بر علىّ بن الحسين و بر فرزندان حسين، و بر ياران حسين.
آن گاه بگوييد: أللّهمّ خصّ أنت أوّل ظالم باللّعن منّي، و ابدأ به
بارالها؛ اوّلين ظالم و ستمكار را به لعنت من گرفتار كن؛ و اين لعنت را ابتدا بر
أوّلا ثمّ الثّٰانِيَ وَالثّٰالِثَ وَالرّٰابِعَ. أَللّٰهُمَّ الْعَنْ يَزيدَ خٰامِساً، وَالْعَنْ عُبَيْدَاللّٰهِ بْنَ زِيٰادٍ وَابْنَ مَرْجٰانَةَ وَعُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَشِمْراً وَآلَ أَبي سُفْيٰانَ وَآلَ زِيٰادٍ وَآلَ مَرْوٰانَ إِلىٰ يَوْمِ الْقِيٰامَة
اوّلى، سپس دوّمى و سوّمى و چهارمى بفرست. خدايا يزيد را به عنوان پنجمين نفرشان لعنت كن، و عبيد اللّه فرزند زياد، و پسر مرجانه، و عمر پسر سعد، و شمر، و آل ابو سفيان، و آل مروان را تا روز قيامت، لعنت كن.
و در سجده بگوييد: أَللّٰهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّٰاكِرينَ لَكَ عَلىٰ مُصٰابِهِمْ، اَلْحَمْدُ للّٰهِِ عَلىٰ عَظيمِ رَزِيَّتي. أَللّٰهُمَّ ارْزُقْني شَفٰاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ، وَثَبِّتْ لي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَأَصْحٰابِ الْحُسَيْنِ، اَلَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلٰام
بارالها؛ ستايش براى توست، آن ستايشى كه شكرگزاران بر مصيبت هاى شان نسبت به تو دارند، ستايش براى خداست در اين مصيبت بزرگ من. بارالها؛ شفاعت امام حسين عليه السّلام را هنگام ورود به صحنهٔ قيامت نصيبم كن، و گام صادقانه را براى من با حسين عليه السّلام و يارانش، در نزد خودت استوار كن؛ همان هايى كه جان شان را به پاى حسين-كه درود بر او باد-ريختند.
پس از زيارت دو ركعت نماز بخوانيد، و بعد از آن دعاى علقمه را قرائت كنيد.
