1- زيارت نوّاب امام زمان ارواحنا فداه
شيخ طوسى رحمه اللّه در كتاب «تهذيب الأحكام» و سيّد بن طاووس رحمه اللّه در كتاب «مصباح الزائر» آورده اند: مستحبّ است زيارت كردن نايبان خاصّ و بزرگوار حضرت مهدى ارواحنا فداه را به زيارتى كه به جناب حسين بن روح قدّس سرّه منسوب است.
بدين صورت كه كنار قبر مطهّر جناب عثمان بن سعيد قدّس سرّه ايستاده و بگوييم:
اَلسَّلٰامُ عَلىٰ رَسُولِ اللّٰهِ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ أَميرِالْمُؤْمِنينَ عَلِيِّ بْنِ أَبي طاٰلِبٍ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ خَديجَةَ الْكُبْرىٰ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ فٰاطِمَةَ الزَّهْرٰاءِ، اَلسَّلٰامُ عَلَى الْحَسَنِ ابْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلٰامُ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ. اَلسَّلٰامُ عَلىٰ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ، اَلسَّلاٰمُ عَلىٰ عَلِيِّ بْنِ مُوسىٰ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، اَلسَّلٰامُ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، اَلسَّلٰامُ عَلىٰ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِيِّ صٰاحِبِ الزَّمٰانِ. اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا عُثْمٰانَ بْنَ سَعيدٍ، أَشْهَدُ أَنَّكَ بٰابُ الْمَوْلىٰ، أَدَّيْتَ عَنْهُ وَأَدَّيْتَ إِلَيْهِ، مٰا خٰالَفْتَهُ وَلٰا خٰالَفْتَ عَلَيْهِ، قُمْتَ خٰاصّاً، وَانْصَرَفْتَ سٰابِقاً، جِئْتُكَ عٰارِفاً بِالْحَقِّ الَّذي أَنْتَ عَلَيْهِ، وَأَنَّكَ مٰا خُنْتَ فِي التَّأْدِيَةِ وَالسِّفٰارَةِ. اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ مِنْ بٰابٍ مٰا أَوْسَعَك
سلام بر رسول خدا؛ سلام بر امير و فرمانرواى مؤمنان، حضرت علىّ بن ابى طالب؛ سلام بر حضرت خديجه، بزرگترين زن؛ سلام بر حضرت فاطمهٔ زهرا؛ سلام بر امام حسن فرزند حضرت على؛ سلام بر امام حسين؛ فرزند حضرت على؛ سلام بر علىّ بن الحسين (امام سجّاد) ، سلام بر محمّد بن على (امام باقر) ، سلام بر جعفر بن محمّد (امام صادق) ، سلام بر موسى بن جعفر (امام كاظم) ، سلام بر علىّ بن موسى (امام رضا) ، سلام بر محمّد بن على (امام جواد) ، سلام بر علىّ بن محمّد (امام هادى) ، سلام بر حسن بن على (امام عسكرى) ؛ سلام بر محمّد بن حسن، حضرت مهدى صاحب عصر و زمان (عليهم السّلام) . سلام بر تو اى عثمان بن سعيد؛ گواهى مى دهم كه تو باب و راه رسيدن به مولاى مان هستى؛ پيغام ها را از او به ديگران، و از ديگران به او رسانيدى؛ نه با او مخالفت كردى و نه كسى را عليه او به مخالفت برانگيختى؛ بپاخاستى درحالى كه اوّلين نايب خاصّ بودى و از دنيا رفتى درحالى كه بر همه (از نظر عقيده) سبقت گرفتى. درحالى خدمتت شرفياب شده ام كه حقّى را كه تو بر آن هستى مى شناسم، و مى دانم كه در اداى رسالت و انجام وظيفهٔ سفير بودنت هيچ خيانتى انجام نداده اى. سلام بر تو اى در رحمتى كه بسيار گسترش داشتى؛
وَمِنْ سَفيرٍ مٰا آمَنَكَ، وَمِنْ ثِقَةٍ مٰا أَمْكَنَكَ، أَشْهَدُ أَنَّ اللّٰهَ اخْتَصَّكَ بِنُورِهِ حَتّٰى عٰايَنْتَ الشَّخْصَ، فَأَدَّيْتَ عَنْهُ وَأَدَّيْتَ إِلَيْه
و اى سفيرى كه بسيار امانت دار و مورد اعتماد بودى؛ و اى مورد اطمينانى كه قدرتت بسيار بالا بود. گواهى مى دهم كه خداوند تو را به نورش اختصاص داد تا آن كه شخص مبارك حضرتش را با چشم ديدى، و بدين سان پيغام ها را از او به ديگران و از ديگران به او رسانيدى.
سپس بر پيامبر و امامان عليهم السّلام تا امام زمان ارواحنا فداه دوباره سلام مى دهى و مى گويى:
جِئْتُكَ مُخْلِصاً بِتَوْحيدِ اللّٰهِ وَمُوٰالٰاةِ أَوْلِيٰائِهِ، وَالْبَرٰاءَةِ مِنْ أَعْدٰائِهِمْ وَمِنَ الَّذينَ خٰالَفُوكَ، يٰا حُجَّةَ الْمَوْلىٰ، وَبِكَ اللّٰهُمَّ تَوَجُّهي، وَبِهِمْ إِلَيْكَ تَوَسُّلي
با يگانه دانستن خالصانهٔ خداوند و دوستى و موالات خالصانهٔ اولياى الهى، و بيزارى از دشمنانشان و بيزارى از كسانى كه با تو مخالفت كردند، خدمتت شرفياب شدم. اى دليل و حجّت مولا امام زمان بر ما؛ بارالها؛ تنها به تو روى آورده و توجّه دارم، و تنها به واسطهٔ اين بزرگواران به سوى تو توسّل مى جويم.
پس از آن، هر دعايى كه مى خواهى بخوان و حاجت و خواسته ات را از خداى تعالى بخواه.
آن گاه ديگر نايبان بزرگوار را نيز همين گونه زيارت كن، و تنها به جاى اسم «عثمان بن سعيد» ، نام همان نايبى را كه زيارت مى كنى بگو.
