11- دعاى امام جواد عليه السّلام
براى رفع ظلم و ستم از جهان
سيّد بزرگوار علىّ بن طاووس رحمه اللّه اين دعا را در كتاب «مهج الدعوات» از مولاى مان امام جواد عليه السّلام نقل مى كند كه عبارتست از:
أَللّٰهُمَّ إِنَّ ظُلْمَ عِبٰادِكَ قَدْ تَمَكَّنَ في بِلٰادِكَ حَتّٰى أَمٰاتَ الْعَدْلَ، وَقَطَعَ السُّبُلَ، وَمَحَقَ الْحَقَّ، وَأَبْطَلَ الصِّدْقَ، وَأَخْفَى الْبِرَّ، وَأَظْهَرَ الشَّرَّ، وَأَخْمَدَ التَّقْوىٰ، وَأَزٰالَ الْهُدىٰ، وَأَزٰاحَ الْخَيْرَ، وَأَثْبَتَ الضَّيْرَ، وَأَنْمَى الْفَسٰادَ، وَقَوَّى الْعِنٰادَ، وَبَسَطَ الْجَوْر
بارخدايا؛ همانا ظلم و ستم بندگانت در سرزمين هاى تو قدرت و توانايى يافته و عدالت را از بين برده و راه هاى هدايت را قطع كرده و حقّ و حقيقت را از بين برده و صدق و راستى را نابود كرده و خير و نيكى را مخفى كرده و شرارت و بدبختى را آشكار كرده و نور تقوا را خاموش كرده و هدايت و خوشبختى را نابود كرده و خير و بركت كنار گذاشته شده و كجى و خروج از حقّ را تثبيت كرده و فساد و تباهى را رشد داده و كدورت و كينه توزى را در بين مردم تقويت نموده و ستمگرى را گسترش داده
وَعَدَى الطَّوْرَ. أَللّٰهُمَّ يٰا رَبِّ لٰايَكْشِفُ ذٰلِكَ إِلّاٰ سُلْطٰانُكَ، وَلٰا يُجيرُ مِنْهُ إِلّاَ امْتِنٰانُكَ. أَللّٰهُمَّ رَبِّ فَابْتُرِ الظُّلْمَ، وَبُثَّ حِبٰالَ الْغَشْمِ، وَأَخْمِدْ سُوقَ الْمُنْكَرِ، وَأَعِزَّ مَنْ عَنْهُ يَنْزَجِرُ، وَاحْصُدْ شٰافَةَ أَهْلِ الْجَوْرِ، وَأَلْبِسْهُمُ الْحَوْرَ بَعْدَ الْكَوْرِ، وَعَجِّلِ اللّٰهُمَّ إِلَيْهِمُ الْبَيٰاتَ، وَأَنْزِلْ عَلَيْهِمُ الْمُثَلٰاتِ، وَأَمِتْ حَيٰاةَ الْمُنْكَرِ لِيُؤْمَنَ الْمَخُوفُ، وَيَسْكُنَ الْمَلْهُوفُ، وَيَشْبَعَ الْجٰائِعُ، وَيَحْفَظَ الضّٰائِعُ، وَيَأْوَى الطَّريدُ، وَيَعُودَ الشَّريدُ، وَيُغْنَى الْفَقيرُ، وَيُجٰارَ الْمُسْتَجيرُ، وَيُوَقَّرَ الْكَبيرُ، وَيُرْحَمَ الصَّغيرُ، وَيُعَزَّ الْمَظْلُومُ، وَيُذَلَّ الظّٰالِمُ، وَيُفَرَّجَ الْمَغْمُومُ، وَتَنْفَرِجَ الْغَمّٰاءُ، وَتَسْكُنَ الدَّهْمٰاءُ، وَيَمُوتَ الْإِخْتِلٰافُ، وَيَعْلُوَ الْعِلْمُ، وَيَشْمَلَ السِّلْمُ، وَيُجْمَعَ الشَّتٰاتُ، وَيَقْوَى الْإيمٰانُ، وَيُتْلَى الْقُرْآنُ، إِنَّكَ أَنْتَ الدَّيّٰانُ الْمُنْعِمُ الْمَنّٰان
و از حدّ تجاوز كرده است. بارخدايا؛ اى پروردگار عالميان؛ هيچ كس و هيچ چيزى جز سلطنت و قدرت تو آن ها را برطرف نمى كند و هيچ كس قادر به نجات مردم از دست آنان نيست مگر لطف و بخشش تو. بارپروردگارا؛ ريشهٔ ظلم و ستم را قطع كن، و طناب ستمگرى و بيدادگرى را پاره پاره كن و بازار شرارت و بدى را كساد كن و كسانى را كه از آنها نفرت دارند، عزيز فرما؛ و ريشهٔ گروه ستمكاران را از بيخ و بن بركن و آنان را بعد از ناز و نعمت و فراوانى به كمبود و نقصان دچار فرما و به حمله و شبيخون زدن و غافلگيرى آنان شتاب كن؛ و عقوبت هاى سخت را بر آنان نازل فرما؛ و بدى ها و بدكاران را بميران تا آنان كه از دست آنان در ترس و وحشت سر مى برند، آرام گيرند و انسان هاى دلسوخته و اندوهگين به آرامش برسند و گرسنه ها سير شوند و چيزهايى كه دچار تباهى شدند، محفوظ بمانند و فرارى ها مأوى گيرند و آواره ها برگردند و فقرا غنى شوند و به امان خواهان، امان داده شود، و پيران تكريم شوند و اطفال مورد ترحّم واقع شوند و مظلوم عزيز شود و ستمگر خواروذليل شود و غم هاى انسان هاى اندوهگين برطرف شود و دشوارى ها راحتى يابند و شورش ها آرام شود و اختلاف و دوگانگى از ميان برود؛ و علم و دانش برترى پيدا كند؛ و صلح و آشتى فراگير شود و تفرقه و پراكندگى به اتّحاد و اجتماع مبدّل شود و ايمان قدرت بگيرد و قرآن تلاوت گردد، همانا تو پاداش دهندهٔ روزى ده و بسيار احسان كننده هستى.
