33- دعا براى فرج در روز ظهور

شيخ نعمانى رحمه اللّه در كتاب «الغيبة» اين دعا را از يونس بن ظبيان نقل كرده است كه امام صادق عليه السّلام فرمود:

وقتى شب جمعه فرامى رسد، خداى تعالى فرشته اى را به آسمان دنيا

مى فرستد؛ پس از دميدن صبح، آن فرشته بر عرش نشسته و بر بالاى بيت المعمور قرار مى گيرد، و منبرهايى از نور براى حضرت محمّد، حضرت على، امام حسن و امام حسين عليهم السّلام آماده مى كند، و آن ها بر فراز منبرها مى روند و فرشتگان و پيامبران و مؤمنان گرداگرد ايشان درمى آيند و درهاى آسمان گشوده مى شود.

هنگامى كه ظهر فرارسد، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلّم عرض مى كند: پروردگارا؛ زمان انجام وعدهٔ تو كه در قرآن فرموده اى كى فرامى رسد.

(و آن وعده، اين آيهٔ شريفه است:)

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِي ارْتَضىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنا

خدا به مؤمنانى كه اعمال شايسته دارند وعده داده كه به طور حتم ايشان را-همانند پيشينيان كه به خلافت رسانيد-به خلافت و حكومت بر زمين گمارد، و شرايط اجراى دينى را كه براى شان پسنديده است فراهم سازد، و به جاى خوف و هراسى كه در روزگار براى ايشان به وجود آمده است امنيّت و آرامش را جايگزين سازد.

پس از اين، فرشتگان و پيامبران نيز همين دعا را مى كنند؛ سپس حضرت محمّد و على و حسن و حسين عليهم السّلام به سجده مى افتند، و عرضه مى دارند:

يٰا رَبِّ إِغْضَبْ‌، فَإِنَّهُ قَدْ هُتِكَ حَريمُكَ‌، وَقُتِلَ أَصْفِيٰاؤُكَ‌، وَاُذِلَّ عِبٰادُكَ الصّٰالِحُون

پروردگارا؛ خشم كن؛ زيرا، حرمتت شكسته شد، و برگزيدگانت كشته شدند، و بندگان صالح و شايستهٔ تو به خوارى كشيده شدند.

خداوند دعاى آنان را مى پذيرد و «روز معلوم» همان روز است.