6- دعاى ديگر امام جواد عليه السّلام در قنوت
أَللّٰهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ بِلٰا أَوَّلِيَّةٍ مَعْدُودَةٍ، وَالْآخِرُ بِلٰا آخِرِيَّةٍ مَحْدُودَةٍ، أَنْشَأْتَنٰا لٰالِعِلَّةٍ اقْتِسٰاراً، وَاخْتَرَعْتَنٰا لٰالِحٰاجَةٍ اقْتِدٰاراً، وَابْتَدَعْتَنٰا بِحِكْمَتِكَ اخْتِيٰاراً، وَبَلَوْتَنٰا بِأَمْرِكَ وَنَهْيِكَ اخْتِبٰاراً، وَأَيَّدْتَنٰا بِالْآلٰاتِ، وَمَنَحْتَنٰا بِالْأَدَوٰاتِ، وَكَلَّفْتَنٰا الطّٰاقَةَ، وَجَشَّمْتَنٰا
بارالها؛ تو اوّل هستى، ولى اوّليّت تو شمارش شدهٔ عددى نيست؛ و پايان هستى، ولى انتها و محدوديّت ندارى؛ به وجود آوردى ما را نه به خاطر علّتى از روى اكراه و اجبار، و آفريدى ما را نه به خاطر حاجتى و نيازى از روى اقتدار و توانمندى و پديد آوردى ما را به حكمتت از روى اختيار، و با فرمان و نهى خود؛ ما را آزمايش كردى؛ و با وسايلى كه در اختيارمان قرار دادى، زمينهٔ موفقيّت مان را فراهم نمودى، و ادوات مختلف به ما بخشيدى؛ تا حدّى كه توان داريم بر ما تكليف فرمودى، و فرمان برداريت
الطّٰاعَةَ، فَأَمَرْتَ تَخْييراً، وَنَهَيْتَ تَحْذيراً، وَخَوَّلْتَ كَثيراً، وَسَأَلْتَ يَسيراً، فَعُصِيَ أَمْرُكَ فَحَلُمْتَ، وَجُهِلَ قَدْرُكَ فَتَكَرَّمْتَ. فَأَنْتَ رَبُّ الْعِزَّةِ وَالْبَهٰاءِ، وَالْعَظَمَةِ وَالْكِبْرِيٰاءِ، وَالْإِحْسٰانِ وَالنَّعْمٰاءِ، وَالْمَنِّ وَالْآلٰاءِ، وَالْمِنَحِ وَالْعَطٰاءِ، وَالْإِنْجٰازِ وَالْوَفٰاءِ، وَلٰاتُحيطُ الْقُلُوبُ لَكَ بِكُنْهٍ، وَلٰاتُدْرِكُ الْأَوْهٰامُ لَكَ صِفَةً، وَلٰايُشَبِّهُكَ شَيْءٌ مِنْ خَلْقِكَ، وَلٰايُمَثَّلُ بِكَ شَيْءٌ مِنْ صَنْعَتِكَ، تَبٰارَكْتَ أَنْ تُحَسَّ أَوْ تُمَسَّ أَوْ تُدْرِكَكَ الْحَوٰاسُّ الْخَمْسُ، وَأَنّٰى يُدْرِكُ مَخْلُوقٌ خٰالِقَهُ، وَتَعٰالَيْتَ يٰا إِلٰهي عَمّٰا يَقُولُ الظّٰالِمُونَ عُلُوّاً كَبيراً. أَللّٰهُمَّ أَدِلْ لِأَوْلِيٰائِكَ مِنْ أَعْدٰائِكَ الظّٰالِمينَ الْبٰاغينَ النّٰاكِثينَ الْقٰاسِطينَ الْمٰارِقينَ، اَلَّذينَ أَضَلُّوا عِبٰادَكَ، وَحَرَّفُوا كِتٰابَكَ، وَبَدَّلُوا أَحْكٰامَكَ، وَجَحَدُوا حَقَّكَ، وَجَلَسُوا مَجٰالِسَ أَوْلِيٰائِكَ، جُرْأَةً مِنْهُمْ عَلَيْكَ، وَظُلْماً مِنْهُمْ لِأَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّك
را به ما تكليف كردى؛ دستور دادى ولى ما را در اطاعتت مختار كردى، و بازداشتى و ما را برحذر داشتى؛ نعمت هاى بسيارى دادى، ولى درخواست (عبادت) كمى نمودى؛ دستورت، نافرمانى شد ولى بردبارى كردى؛ ارزش و منزلتت دانسته نشد، ولى رفتار بزرگوارانه در پيش گرفتى (و مجازات را به تأخير انداختى) . بدين سان، تو پروردگار صاحب عزّت و فرّ و شكوه و عظمت و كبريايى، و احسان و نعمت و لطف و عنايت و بخشش و عطا هستى، وعده ات را تحقّق مى بخشى و وفا مى كنى. قلب ها به كنه و حقيقت تو احاطه نمى يابند؛ وهم ها و خيال ها نمى توانند صفات تو را دريابند؛ هيچ يك از آفريدگانت شبيه تو نيستند؛ هيچ يك از ساخته هاى تو را نمى توان به تو مثال زد؛ بالاتر از آن هستى كه حس شوى، يا لمس شوى، يا با حواس پنج گانه دريافت شوى. كجا مى تواند آفريده، آفرينندهٔ خود را درك كند؟ ! خدايا؛ تو از آن چه ستم كاران مى گويند، برتر و بزرگ تر هستى. بارالها؛ دوستانت را بر دشمنان ستم كار، متجاوز، پيمان شكن و نابكار و از دين بيرون روندگانت غلبه و چيرگى و استيلا ببخش؛ دشمنانى كه بندگانت را گمراه، قرآن را تحريف، دستورات دينيت را عوض كرده، و حقّ تو را انكار كردند؛ و جايگاه مخصوص اولياى تو را اشغال كردند، و اين كار را از روى بى باكى و جرأت بر تو انجام دادند و از روى ستم كردن بر اهل بيت پيامبرت
عَلَيْهِمْ سَلٰامُكَ وَصَلَوٰاتُكَ وَرَحْمَتُكَ وَبَرَكٰاتُكَ، فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا خَلْقَكَ، وَهَتَكُوا حِجٰابَ سِتْرِكَ عَنْ عِبٰادِكَ. وَاتَّخَذُوا اللّٰهُمَّ مٰالَكَ دُوَلاً، وَعِبٰادَكَ خَوَلاً، وَتَرَكُوا اللّٰهُمَّ عٰالِمَ أَرْضِكَ في بَكْمٰاءَ عَمْيٰاءَ ظَلْمٰاءَ مُدْلَهِمَّةً، فَأَعْيُنُهُمْ مَفْتُوحَةٌ، وَقُلُوبُهُمْ عَمِيَّةٌ، وَلَمْ تُبْقِ لَهُمُ اللّٰهُمَّ عَلَيْكَ مِنْ حُجَّةٍ، لَقَدْ حَذَّرْتَ اللّٰهُمَّ عَذٰابَكَ، وَبَيَّنْتَ نَكٰالَكَ، وَوَعَدْتَ الْمُطيعينَ إِحْسٰانَكَ، وَقَدَّمْتَ إِلَيْهِمْ بِالنُّذُرِ فَآمَنَتْ طٰائِفَةٌ. فَأَيِّدِ اللّٰهُمَّ الَّذينَ آمَنُوا عَلىٰ عَدُوِّكَ وَعَدُوِّ أَوْلِيٰائِكَ، فَأَصْبَحُوا ظٰاهِرينَ، وَ إِلَى الْحَقِّ دٰاعينَ، وَلِلْإِمٰامِ الْمُنْتَظَرِ الْقٰائِمِ بِالْقِسْطِ تٰابِعينَ، وَجَدِّدِ اللّٰهُمَّ عَلىٰ أَعْدٰائِكَ وَأَعْدٰائِهِمْ نٰارَكَ وَعَذٰابَكَ، اَلَّذي لٰاتَدْفَعُهُ عَنِ الْقَومِ الظّٰالِمينَ. أَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَقَوِّ ضَعْفَ الْمُخْلِصينَ لَكَ بِالْمَحَبَّةِ، اَلْمُشٰايِعينَ لَنٰا بِالْمُوٰالٰاةِ، اَلْمُتَّبِعينَ لَنٰا
-كه درود و سلام و رحمت و بركاتت بر ايشان نثار باد-انجام دادند. و با اين كارشان گمراهى خود را ثابت كرده، مردم را نيز گمراه نمودند، و پردهٔ پوشش تو را از بندگانت دريدند. خدايا؛ اين دشمنان پست، دارايى هاى ويژهٔ تو را به عنوان دولت و سرمايه در اختيار خود گرفتند، و بندگانت را غلام و كنيز خودشان كردند. خدايا؛ عالم و دانشمند روى زمينت را رها كردند؛ در حال كرى و كورى و در فضايى كه تاريك و فاسد بود. بدين سان، شرايطى پيش آمد كه چشمان شان باز بود و مى ديد، ولى قلب هاى شان كور بود. خداى بزرگ؛ حجّتى بر تو براى ايشان باقى نماند، و آن ها را از عذابت ترسانيدى، و تهديدهاى شديدت را بيان نمودى؛ به فرمان بردارانت، وعدهٔ نيكى و احسان دادى، و پيش تر براى آنان بيم دهندگانى فرستادى و از عذابت ترسانيدى؛ تا در نهايت، گروهى ايمان آوردند. بارالها؛ آن گروهى را كه ايمان آوردند بر دشمن خودت و دشمن اوليا و دوستانت تأييد و يارى كن، تا چيره و پيروز گردند، و به حقّ و حقيقت فراخوانند، و دنباله رو پيشواى مورد انتظارى باشند كه برقرارى عدل وداد قيام مى كند. خدايا؛ آتش جهنّم و عذاب خود را -كه از گروه ستمگران، برطرف نخواهى كرد-را بر دشمنانت و دشمنان اوليايت پيوسته تازه كن. خدايا؛ درود پيوسته ات را بر محمّد و آل محمّد بفرست؛ و ناتوانى كسانى را كه دوستى و محبّت خالصانه با تو دارند، تبديل به قوّت مندى و نيرو كن؛ همان دوستانى كه با موالات و دوستى فرمان بردارانهٔ شان، از ما پيروى مى كنند، و
بِالتَّصْديقِ وَالْعَمَلِ، اَلْمُوٰازِرينَ لَنٰا بِالْمُوٰاسٰاةِ فينٰا، اَلْمُحِبّينَ ذِكْرَنٰا عِنْدَ اجْتِمٰاعِهِمْ، وَشَدِّدِ اللّٰهُمَّ رُكْنَهُمْ، وَسَدِّدِ اللّٰهُمَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَيْتَهُ لَهُمْ، وَأَتْمِمْ عَلَيْهِمْ نِعْمَتَكَ، وَخَلِّصْهُمْ وَاسْتَخْلِصْهُمْ، وَسُدَّ اللّٰهُمَّ فَقْرَهُمْ، وَالْمُمِ اللّٰهُمَّ شَعَثَ فٰاقَتِهِمْ. وَاغْفِرِ اللّٰهُمَّ ذُنُوبَهُمْ وَخَطٰايٰاهُمْ، وَلٰاتُزِغْ قُلُوبَهُمْ بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَهُمْ، وَلٰاتُخِلِّهِمْ أَيْ رَبِّ بِمَعْصِيَتِهِمْ، وَاحْفَظْ لَهُمْ مٰا مَنَحْتَهُمْ بِهِ مِنَ الطَّهٰارَةِ بِوِلٰايَةِ أَوْلِيٰائِكَ، وَالْبَرٰائَةِ مِنْ أَعْدٰائِكَ، إِنَّكَ سَميعٌ مُجيبٌ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّيِّبينَ الطّٰاهِرين
با تصديق زبانى و عملى و قلبى دنباله رو ما هستند، و با مواسات و رفتار دوستانه با يكديگر به خاطر ما، به ما كمك مى رسانند، و هرگاه گرد هم مى آيند عاشق ياد ما هستند. خدايا؛ پايه و اساس ايشان را محكم و قوى فرما و استوار گردان براى ايشان دينشان را كه براى آن ها پسنديده اى، و نعمتت را بر آن ها كامل گردان، و آن ها را خالص گردان و برگزين، و نيازشان را برطرف كن، و گرفتارى و بيچارگى و پريشانى فقرشان را جبران فرما. و گناهان و اشتباهات شان را ببخش، و پس از هدايت شان دل هاى شان را منحرف مساز، و به سبب نافرمانيت-اى پروردگار؛ -تنها و رهايشان مساز، و پاكى و طهارتى كه به واسطهٔ ولايت و دوستى ما (اهل بيت) و دشمنى و بيزارى از دشمنان ما نصيب شان ساختى براى ايشان نگه دار؛ به راستى كه تو شنوا و اجابت كننده هستى؛ و خداوند، بر محمّد و آل پاك و پاكيزه اش درود پيوسته نثار كند.
