7- قنوت حضرت امام هادى عليه السّلام
أَللّٰهُمَّ مَنٰاهِلُ كَرٰامٰاتِكَ بِجَزيلِ عَطِيّٰاتِكَ مُتْرَعَةٌ، وَأَبْوٰابُ مُنٰاجٰاتِكَ لِمَنْ أَمَّكَ مُشْرَعَةٌ، وَعَطُوفُ لَحَظٰاتِكَ لِمَنْ ضَرَعَ إِلَيْكَ غَيْر
بارالها؛ چشمه هاى كرامت و بزرگوارى تو، با بخشش هاى شايانت پرآب است؛ درهاى مناجات و رازگويى تو، براى هركسى كه تو را قصد كرده باز است؛ نگاه هاى مهربانه ات پيوسته به كسانى كه در نهايت خوارى و فروتنى به
مُنْقَطِعَةٍ، وَقَدْ اُلْجِمَ الْحِذٰارُ، وَاشْتَدَّ الْإِضْطِرٰارُ، وَعَجَزَ عَنِ الْإِصْطِبٰارِ أَهْلُ الْإِنْتِظٰارِ. وَأَنْتَ اللّٰهُمَّ بِالْمَرْصَدِ مِنَ الْمُكّٰارِ، وَغَيْرُ مُهْمَلٍ مَعَ الإِمْهٰالِ، وَاللّاٰئِذُ بِكَ آمِنٌ، وَالرّٰاغِبُ إِلَيْكَ غٰانِمٌ، وَالْقٰاصِدُ اللّٰهُمَّ لِبٰابِكَ سٰالِمٌ. أَللّٰهُمَّ فَعٰاجِلْ مَنْ قَدِ امْتَزَّ في طُغْيٰانِهِ، وَاسْتَمَرَّ عَلىٰ جَهٰالَتِهِ لِعُقْبٰاهُ في كُفْرٰانِهِ، وَأَطْمَعَهُ حِلْمُكَ عَنْهُ في نَيْلِ إِرٰادَتِهِ، فَهُوَ يَتَسَرَّعُ إِلىٰ أَوْلِيٰائِكَ بِمَكٰارِهِهِ، وَيُوٰاصِلُهُمْ بِقَبٰائِحِ مَرٰاصِدِهِ، وَيَقْصُدُهُمْ في مَظٰانِّهِمْ بِأَذِيَّتِهِ. أَللّٰهُمَّ اكْشِفِ الْعَذٰابَ عَنِ الْمُؤْمِنينَ، وَابْعَثْهُ جَهْرَةً عَلَى الظّٰالِمينَ. أَللّٰهُمَّ اكْفُفِ الْعَذٰابَ عَنِ الْمُسْتَجيرينَ، وَاصْبُبْهُ عَلَى الْمُغَيِّرينَ. أَللّٰهُمَّ بٰادِرْ عُصْبَةَ الْحَقِّ بِالْعَوْنِ، وَبٰادِرْ أَعْوٰانَ الظُّلْمِ بِالْقَصْمِ. أَللّٰهُمَّ أَسْعِدْنٰا بِالشُّكْرِ، وَامْنَحْنَا النَّصْرَ، وَأَعِذْنٰا مِنْ سُوءِ الْبَدٰارِ وَالْعٰاقِبَةِ وَالْخَتَر
درگاهت روى آورده اند مى رسد؛ اين در حالى است كه ترس و هراس به نهايت و اضطرار و سردرگمى و بيچارگى شديد گشته، و منتظران نيز از صبر بيش تر ناتوان شده اند. خدايا؛ تو در كمينگاه حيله گران هستى، و با وجود مهلت هايى كه مى دهى ولى كار را رها نكرده اى؛ تنها، هركس به تو تكيه كند در آرامش و امنيت است، و هركس مشتاق تو باشد بهره مند است، و تنها هركس-خدايا-آهنگ دربار تو كرده، سالم مى ماند. بارالها؛ مجازاتت را زودتر به كسانى برسان كه سركشى را به نهايت رسانيده، و ادامه داده است به خاطر نادانى اش نسبت به سرانجام كارش در كفر ورزيدن و ناسپاسى اش، و بردبارى تو، موجب طمع او نسبت به پيگيرى مقاصدش شده است و بدين جهت به سرعت نسبت به دوستان و اولياى تو بدى مى كند، و دام هاى زشت خود را پيوسته در راه شان قرار مى دهد، و به قصد اذيّت ايشان به موضع و محلّ آنان مى رود. خداوندا؛ عذاب و كيفر خود را از مؤمنان برطرف كن و به صورت آشكار آن را بر ستمگران برانگيز، بارالها؛ عذابت را از كسانى كه به تو پناه آورده اند باز دار، و بر سر تغييردهندگان بريز. خدايا؛ كمك سريعت را به جمعيّت حق و حقيقت برسان، و شكست و نابوديت را به سرعت نصيب كمك رسانان ستم و ظلم كن. خدايا؛ با سپاسگزاريت ما را خوشبخت گردان، و پيروزيت را نصيب ما كن، و از بدى هاى شتابان، و بدى عاقبت، و فريفته شدن در امان دار.
