16- نماز شب نيمۀ ماه شعبان

ابو يحيى صنعانى و سى نفر از افراد مورد اعتماد، از امام باقر و امام صادق عليهما السّلام روايت كرده اند كه آن دو بزرگوار فرمودند:

هرگاه شب نيمهٔ شعبان شد چهار ركعت نماز، در هر ركعت «حمد» يك مرتبه و «قل هو اللّه أحد» صد مرتبه مى خوانى، و چون نمازت تمام شد، مى گويى:

أَللّٰهُمَّ إِنّي فَقيرٌ وَمِنْ عَذٰابِكَ خٰائِفٌ مُسْتَجيرٌ. أَللّٰهُمَّ لٰاتُبَدِّلِ اسْمي، وَلٰاتُغَيِّرْ جِسْمي، وَلٰاتُجْهِدْ بَلٰائي، وَلٰاتُشْمِتْ بي أَعْدٰائي، أَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عِقٰابِكَ‌، وَأَعُوذُ بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذٰابِكَ‌، وَأَعُوذُ بِرِضٰاكَ مِنْ سَخَطِكَ‌، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ‌، جَلَّ ثَنٰاؤُكَ‌، أَنْتَ كَمٰا أَثْنَيْتَ عَلىٰ نَفْسِكَ وَفَوْقَ مٰا يَقُولُ الْقٰائِلُون

خداوندا؛ من فقير و محتاجم و از عذابت ترسان و به تو پناهنده ام. خداوندا؛ نامم را (با نام ديگرى) عوض مكن، و بدنم را دگرگون مساز، و بلايم را سخت مگردان، و دشمنانم را سرزنش كنندهٔ من قرار مده. از كيفرت به بخششت پناه مى برم، و از عذابت به رحمتت پناه مى برم و از خشم تو به خشنوديت پناه مى برم و از تو به خودت پناه مى برم، ستايش تو والاست؛ تو، آن چنانى كه خودت خود را ستوده اى و برتر از گفتار گويندگانى.