4- دعاى ديگر در ايّام ماه رجب
كه از ناحيهٔ مقدّسه رسيده است
ابن عيّاش مى گويد: اين دعا نيز از ناحيهٔ مقدّسه به دست حسين بن روح قدّس سرّه رسيده است كه در هر روز از ماه رجب خوانده مى شود:
أَللّٰهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِالْمَوْلُودَيْنِ في رَجَبٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الثّٰاني، وَابْنِهِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ، وَأَتَقَرَّبُ بِهِمٰا إِلَيْكَ خَيْرَ الْقُرَبِ، يٰا مَنْ إِلَيْهِ الْمَعْرُوفُ طُلِبَ، وَفيمٰا لَدَيْهِ رُغِبَ. أَسْأَلُكَ سُؤٰالَ مُعْتَرِفٍ مُذْنِبٍ قَدْ أَوْبَقَتْهُ ذُنُوبُهُ، وَأَوْثَقَتْهُ عُيُوبُهُ، فَطٰالَ عَلَى
خدايا؛ از تو درخواست مى كنم به حقّ دو تولّديافته در ماه رجب، يعنى محمّد بن على دوّم (حضرت جوادعليه السّلام) و فرزندش علىّ بن محمّد كه برگزيده شده است؛ و به وسيلهٔ آن دو به سوى تو به بهترين وجهى تقرّب مى جويم. اى كسى كه هر نيكى از او درخواست مى شود، و به آنچه نزد اوست رغبت مى شود. از تو درخواست مى كنم همانند گناهكارى كه به جرمش اعتراف مى كند، و گناهانش او را به هلاكت و عيب هايش او را در بند كشيده؛ ديرزمانى است
الْخَطٰايٰا دُؤُوبُهُ، وَمِنَ الرَّزٰايٰا خُطُوبُهُ، يَسْأَلُكَ التَّوْبَةَ، وَحُسْنَ الْأَوْبَةِ، وَالنُّزُوعَ عَنِ الْحَوْبَةِ، وَمِنَ النّٰارِ فَكٰاكَ رَقَبَتِهِ، وَالْعَفْوَ عَمّٰا في رِبْقَتِهِ، فَأَنْتَ يٰا مَوْلٰايَ أَعْظَمُ أَمَلِهِ وَثِقَتِهِ. أَللّٰهُمَّ وَأَسْأَلُكَ بِمَسٰائِلِكَ الشَّريفَةِ، وَوَسٰائِلِكَ الْمُنيفَةِ، أَنْ تَتَغَمَّدَني في هٰذَا الشَّهْرِ بِرَحْمَةٍ مِنْكَ وٰاسِعَةٍ، وَنِعْمَةٍ وٰازِعَةٍ، وَنَفْسٍ بِمٰا رَزَقْتَهٰا قٰانِعَةٍ إِلىٰ نُزُولِ الْحٰافِرَةِ، وَمَحَلِّ الْآخِرَةِ، وَمٰا هِيَ إِلَيْهِ صٰائِرَة
كه بر اشتباه كارى ها عادت كرده و كارش با مصيبت هاى بزرگ مى گذرد؛ از تو درخواست توبه و بازگشت نيكو و بيرون آمدن از گناه مى كند، و مى خواهد آزادى از آتش جهنّم و بخشش از آنچه در بند اوست را نصيبش سازى. اى مولاى من؛ تو بزرگ ترين آرزو و مايهٔ اطمينان او هستى. بارخدايا؛ از تو به حقّ درخواست هاى شرافت مندانه ات، و دستاويزهاى والايت؛ درخواست مى كنم كه مرا در اين ماه در رحمت بى كرانت غرق گردانى، و بر من نعمت هاى فراوان عطا كنى، و به من نفسى عطا كنى كه تا روزى كه در قبر فرودآيم و در منزل آخرت سكونت گزينم و آنجا كه روانم به سوى آن مى شتابد، نسبت به آنچه نصيب آن نمودى قانع باشد.
