41- خواندن سورۀ «القارعة»

سبب ايمنى از فتنهٔ دجّال است

از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه مى فرمايد:

هركسى كه سورهٔ مباركهٔ «قارعه» را تلاوت كند خداوند او را از فتنهٔ دجّال از اين كه به او بگرود و نيز از سختى جهنّم در امان نگاه مى دارد.

علاّمهٔ مستنبط رضوان اللّه عليه چنين مى فرمايد: از نظر عقل و نقل بر ما لازم است كه به الطاف حضرت حجّت ارواحنا فداه چنگ زنيم و در سختى ها و مشكلات به او پناه بريم.

چرا كه آن بزرگوار، سلطان زمان و امام و پيشواى عصر حاضر است؛ گرچه از ديدگان ما غايب است، همانا او ما را مى بيند ولى ما او را نمى بينيم، يا او را مى بينيم ولى نمى شناسيم. به هرحال خورشيد عنايتش بر ما مى تابد، حاجت هركسى را كه به او توسّل جويد، برآورده مى سازد.

ايشان مى افزايند: از اين توسّل آثار و نتايج عجيبى يافتم و هرگز خلافى از آن مشاهده نكردم.

آرى؛ هركس لذّت توسّل به دامان باكرامتش را نچشيده باشد از اين حقايق بى بهره است؛ «بنفسي [أنت]من مغيّب لم يخل منّا» ؛ «جانم فدايت؛ تو آن غايبى هستى كه از ميان ما خارج نمى باشد» .