6- دعاى روز سوّم ماه شعبان
علاّمهٔ مجلسى رحمه اللّه در كتاب «بحار الأنوار» مى فرمايد: وكيل امام حسن عسكرى عليه السّلام -قاسم بن علاء همدانى-نامه اى از ناحيهٔ مقدّسه دريافت كرد كه در آن فرموده بودند:
همانا مولاى ما امام حسين عليه السّلام در روز پنج شنبه سوّم شعبان به دنيا آمدند؛ آن روز را روزه بگير، و اين دعا را بخوان.
و در كتاب «زاد المعاد» مى فرمايد: امام زمان صلوات اللّه عليه اين دستور را صادر فرمودند:
روز سوّم ماه شعبان را روزه بگير و اين دعا را بخوان؛ زيرا اين روز، روز ولادت امام حسين عليه السّلام است:
أَللّٰهُمَّ إِنّي أَسْئَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ في هٰذَا الْيَوْمِ، اَلْمَوْعُودِ بِشَهٰادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلٰالِهِ وَوِلٰادَتِهِ، بَكَتْهُ السَّمٰاءُ وَمَنْ فيهٰا، وَالْأَرْضُ وَمَنْ عَلَيْهٰا، وَلَمّٰا يَطَأْ لٰابَتَيْهٰا قَتيلِ الْعَبَرَةِ وَسَيِّدِ الْاُسْرَةِ، اَلْمَمْدُودِ بِالنُّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ، اَلْمُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ نَسْلِهِ، وَالشِّفٰاءَ في تُرْبَتِهِ، وَالْفَوْزَ مَعَهُ في أَوْبَتِهِ، وَالْأَوْصِيٰاءَ مِنْ عِتْرَتِهِ، بَعْدَ قٰائِمِهِمْ وَغَيْبَتِهِ، حَتّٰى يُدْرِكُوا الْأَوْتٰارَ، وَيَثْأَرُوا
اى خدا؛ از تو درخواست مى كنم به حقّ مولود در اين روز كه پيش از آن كه چهره اش ظاهر شود و متولّد گردد به شهادت او وعده داده شده، كسى كه بر او آسمان و هركه در آن است و زمين و هركه بر روى آن است بر (مظلوميّت) او گريستند، درحالى كه هنوز قدم به اين دنيا نگذاشته بود، او كشتهٔ گريه و سرور خاندان است كه با انتقام خون پاكش در رجعت آل محمّد نصرت و ظفر پايدار خواهد يافت، و در عوض شهادتش امامان و پيشوايان دين از نسل پاك آن حضرت، و شفاى هر درد و مرضى در تربت اوست، و رستگارى و پيروزى همراه اوست به هنگام رجعتش، و اوصيا از عترت او هستند، پس از حضرت مهدى عليه السّلام و بعد از غيبت آن حضرت تا اينكه به خونخواهى آن حضرت برخيزند و انتقام
الثّٰارَ، وَيُرْضُوا الْجَبّٰارَ، وَيَكُونُوا خَيْرَ أَنْصٰارٍ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِمْ، مَعَ اخْتِلٰافِ اللَّيْلِ وَالنَّهٰارِ. أَللّٰهُمَّ فَبِحَقِّهِمْ إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ، وَأَسْئَلُ سُؤٰالَ مُقْتَرِفٍ [وَ] مُعْتَرِفٍ، مُسيءٍ إِلىٰ نَفْسِهِ، مِمّٰا فَرَّطَ في يَوْمِهِ وَأَمْسِهِ، يَسْئَلُكَ الْعِصْمَةَ إِلىٰ مَحَلِّ رَمْسِهِ. أَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَعِتْرَتِهِ، وَاحْشُرْنٰا في زُمْرَتِهِ، وَبَوِّئْنٰا مَعَهُ دٰارَ الْكَرٰامَةِ، وَمَحَلَّ الْإِقٰامَةِ. أَللّٰهُمَّ وَكَمٰا أَكْرَمْتَنٰا بِمَعْرِفَتِهِ، فَأَكْرِمْنٰا بِزُلْفَتِهِ، وَارْزُقْنٰا مُرٰافَقَتَهُ وَسٰابِقَتَهُ، وَاجْعَلْنٰا مِمَّنْ يُسَلِّمُ لِأَمْرِهِ، وَيُكْثِرُ الصَّلٰاةَ عَلَيْهِ عِنْدَ ذِكْرِهِ، وَعَلىٰ جَميعِ أَوْصِيٰائِهِ وَأَهْلِ اصْطِفٰائِهِ، اَلْمَمْدُودينَ مِنْكَ بِالْعَدَدِ الْإِثْنَيْ عَشَرَ، اَلنُّجُومِ الزُّهَرِ، وَالْحُجَجِ عَلىٰ جَميعِ الْبَشَرِ. أَللّٰهُمَّ وَهَبْ لَنْا في هٰذَا الْيَوْمِ خَيْرَ مَوْهِبَةٍ، وَأَنْجِحْ لَنٰا فيهِ كُلَّ طَلِبَةٍ، كَمٰا وَهَبْتَ الْحُسَيْنَ لِمُحَمَّدٍ جَدِّهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَعٰاذَ فُطْرُسُ بِمَهْدِهِ، فَنَحْنُ عٰائِذُون
گيرند، و خداوند جبّار را از خودشان خشنود كنند، و از بهترين ياوران (دين خدا) باشند. درود خدا بر آنان تا زمانى كه روزوشب در رفت وآمد هستند. بارخدايا؛ به حقّ آنان به درگاه تو توسّل مى جويم، و از تو درخواست مى كنم مانند گنه كارى كه اعتراف به گناهان خود مى كند؛ به خود بدى نموده به خاطر اين كه در روزوشب خود كوتاهى كرده است، از تو درخواست مى كند كه او را تا هنگام مرگ از گناه محفوظ بدارى. خدايا؛ بر حضرت محمّد و عترت پاكش درود فرست، و ما را در زمرهٔ آن بزرگوار محشور فرما، و در سراى كرامت يعنى بهشت و محل اقامت ابدى، مرا با او همنشين گردان. خدايا؛ همانطور كه ما را با معرفت و شناخت او گرامى داشتى، پس با تقرّب به او نيز گرامى دار؛ و دوستى، همراهى و شتافتن به سوى او را روزى ما بگردان، و ما را از كسانى قرار ده كه در برابر امر او تسليم است و در هنگام ياد نمودن از او درود بسيار بر او و تمامى اوصيا و برگزيدگان او مى فرستد، آنان كه از طرف تو پيوسته آمده اند، و تعدادشان دوازده تن مى باشد؛ همهٔ آن ها ستارگان درخشان، و براى تمامى انسان ها حجّت مى باشند. خدايا؛ در اين روز، بهترين بخشش خود را به ما ببخش؛ و در اين روز، تمامى حاجات ما را برآورده كن، همان طور كه امام حسين عليه السّلام را به جدّش حضرت محمّد-كه درود خدا بر او و آل او باد-هديه دادى و فطرس-فرشتهٔ الهى-به گهواره اش پناه برد؛ ما نيز پس از شهادتش
بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ، نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ، وَنَنْتَظِرُ أَوْبَتَهُ، آمينَ رَبَّ الْعٰالَمين
به قبر او پناه مى بريم و در نزد تربت او حاضر مى شويم و منتظر بازگشتش مى باشيم؛ اى پروردگار هستى؛ دعاى ما را مستجاب كن.
